Author: Anlamedia

  • Dan Braun: Ölümdən Sonra Nə Var?

    Dan Braun: Ölümdən Sonra Nə Var?

    Dan Braun Qayıdır və Sorur: Ölümdən Sonra Nə Var? “Sirlər Sirri” Romanına Baxış


    İmran Abdullah

    “Sirlər Sirri” (The Secret of Secrets) romanı elm və fəlsəfə ilə qarışdırılmış bədii və triller janrının müəllifi Dan Braunin əsərlərini ən böyük satış rəqəmlərinə çatdırır

    Yadda saxla Səkkiz illik fasilədən sonra, Amerika romançısı Dan Braun – tarixin şifrələri və incəsənət sirlərinin ustası – indiyə qədərki ən böyük sualını ortaya atır: Öləndə nə baş verir?

    Yeni romanı “Sirlər Sirri” simvollar üzrə uydurma professor Robert Lanqdonun macəralarının altıncı hissəsidir. Braun bu romanda Praqanın küçələrində ölümdən sonrakı həyatın sirri olan “ali hikmətin açarı”nı aşkar etmək üçün nəfəskəsən bir səyahətə çıxır və hər zamanki kimi, oxucuların qadağan olunmuş sirlərə və ya həqiqətlərə nəzər salmaq hissini sevdiklərinə güvənir.

    Roman 2025-ci il sentyabrın 9-da eyni vaxtda dünyanın 16 dilində, Amerikada 1.5 milyon nüsxə ilə ilk nəşrlə işıq üzü gördü və dərhal ən çox satılan kitablar siyahısının zirvəsinə qalxdı. Bu, onun triller və biliklərdən ibarət sehrli qatqısına (formuluna) aludə olan milyonlarla oxucunun nəhəng gözləntisinin təsdiqidir, baxmayaraq ki, bəzən personajları arasındakı dialoqlar qısaldılmış və səthidir, və böyük ədəbi dərinliyə (psixoloji və insani quruluş kimi) çatmır.

    Maraqlıdır ki, bu ekzistensial (varoluşsal) sual təkcə romanın personajlarını deyil, yazıçının özünü də dəyişib. Axtarış yoluna şübhə ilə başlayan Braun, bu gün “artıq ölümdən qorxmadığını” etiraf edir ki, bu da əsərə dərin şəxsi və insani məzmun verir. Braun triller yazarının paltarını soyunub, böyük ədəbi sənətkarlıq sualları ilə məşğul olan həqiqi bir ədib olmağa çalışır? Biz burada özümüzə sual veririk: polis romanı janrı və onun fəsillərinin yüngüllüyü və sürəti bu böyük suallara uyğundurmu?

    Sirli Praqa

    Braun əsərinin səhnəsi kimi Çex Respublikasının və qədim Bohemiya krallığının paytaxtını seçdi və bu seçim təsadüfi deyildi. Tarixi və fantastik şöhrəti ilə Praqa, öz sirli, dolanbac küçələri, qədim monastırları və qalaları, sirlərlə dolu ab-havası sayəsində, İmperator II Rudolf dövründən bəri elm adamlarını, sehrbazları və simyagərləri bir araya gətirən “mifik Avropanın paytaxtı” kimi təsvir edilirdi. Bu isə şəhəri romanda özlüyündə bir personaja çevirdi.

    Professor Robert Lanqdon qışın qızğın çağında Praqaya yeni sevgilisi, neyotologiya (şüur və ağıl elmi) üzrə ixtisaslaşmış alim, doktor Ketrin Solomon ilə birlikdə gəlir.

    Doktor Ketrin Solomon illərlə apardığı tədqiqatın xülasəsini təqdim edən bir mühazirə oxuyur: insan şüurunun yalnız beyinə məxsus olmadığı, əksinə, beyinlərimizin bizi əhatə edən daha geniş universal şüur sahəsindən gələn siqnallar üçün yalnız qəbuledici cihazlar olduğu barədə cəsarətli bir fərziyyə. Bu sarsıdıcı fikir tamaşaçılar arasında narazılıq və pıçıltı doğurur, lakin gecə başa çatmadan, intellektual mübahisə qanlı dəhşətə çevrilir: iştirakçılardan biri vəhşicəsinə öldürülür və Ketrin özü sirli şəkildə qaçırılır, onun qiymətli tədqiqat məlumatlarını ehtiva edən rəqəmsal fayl isə oğurlanır.

    Lanqdonun əvvəlcə “elmi cəfəngiyyat” kimi qəbul etdiyi bu metafizik izahat tezliklə təhlükəli bir həqiqətə çevrilir. Bir tərəfdən, bu inqilabi kəşflərin yayılmasına icazə verməyəcək təsirli gizli qüvvələr var (bu, “Da Vinçi Şifrəsi” müəllifinin əsərlərində təkrarlanan bir mövzudur).

    Sonra qızğın təqib başlayır və Lanqdon özünü qaranlıq elmi dairələrin, gizli təşkilatların və beynəlxalq kəşfiyyat agentliklərinin xətlərinin qarışdığı mürəkkəb sui-qəsd şəbəkəsinin içində tapır. (Xəbərdarlıq: Növbəti 3 abzas süjetin açılışını ehtiva edir)

    Praqa şəhərinin qədim hissəsinin Vltava çayı üzərindəki Çarlz körpüsü və arxa planda Qala görünən mənzərəsi (Shutterstock) Hadisələr inkişaf etdikcə aydın olur ki, məqsəd tədqiqatçının susdurulması deyil, daha çox ən böyük sirri (ölümdən sonrakı həyatın həqiqətini) üzə çıxarmağın açarına nəzarət etməkdir. Bəzi dövlətlər və təşkilatlar bu sirrin dünyadakı koqnitiv (idraki) güc balansını dəyişmək üçün istifadə ediləcəyindən qorxurlar. Lanqdon və Ketrin “Qolem” geyimində gizlənən maskalı bir qatil tərəfindən Praqanın köhnə küçələrində təqib edilir və məlumatları qorumaq və öz həyatlarını xilas etmək üçün vaxtla yarışa girirlər.

    Romanın qəhrəmanları üçün halqa daralır və xəyanət şəbəkəsi genişlənir. Lanqdonun redaktorunun özünün günah keçisi olmaq üçün aldadılaraq sui-qəsdə qarışdığı ortaya çıxır; həmçinin Praqadakı Amerika səfirliyinin əməkdaşlarından birinin təsirli alimlərin maraqlarını həyata keçirmək üçün sirli qüvvə ilə əməkdaşlıq etdiyi görünür. Təqib zamanı komada olan xəstələr üzərində aparılan həqiqi elmi təcrübələr haqqında texniki məlumatlar təqdim olunur. Bu təcrübələr onların beyinlərinin şüurlarına qayıtmazdan əvvəl sirli siqnallar göndərdiyini göstərir ki, bu da Ketrinin fərziyyəsini dəstəkləyən qismən bir dəlil kimi istifadə olunur.

    Süjetin zirvəsində, axtarış onları Qolem əfsanəsinin doğulduğu əzəmətli Müqəddəs Vitus Kafedralının altındakı gizli bir yerə aparır. Orada qatillə son qarşılaşmaya girirlər, lakin ən böyük sürpriz ondan ibarətdir ki, bu xəyali varlıq yalnız Ketrinin yaxın dostlarından birinin arxasında gizləndiyi bir maskadır. Bu dost, şöhrət və koqnitiv ölümsüzlük üçün qızğın bir istəklə hərəkət edirdi. O da aşkar olur ki, oğurlanmış əlyazma, “Kainatın şüurunun” sirrini açmağı bacarmış və onu nəsillər boyu şifahi şəkildə ötürmüş qədim sufizmin bir nəslindən olan əcdadlar tərəfindən hazırlanmış daha böyük və daha qədim bir kitabın bir hissəsidir. Beləliklə, mübarizə romanın hadisələrinə görə bu qadağan olunmuş mirasa çatmaq üçün bir yarışa çevrilir.

    Braun Qatqısının Təhlili

    Dan Braun “Sirlər Sirri”ndə öz şöhrətini qazandıran sehrli qatqını qoruyub saxlayır, hətta bəziləri onu ən iddialı və mürəkkəb romanı kimi xarakterizə edirlər, baxmayaraq ki, başqaları triller naminə mənasızlığın zirvəsinə çatdığını düşünürlər.

    Bu xüsusiyyətlərin birincisi nəfəskəsən ritmə malik olan süjetdir. Əvvəlki əsərlərində olduğu kimi, zirvə anı və ya qəfil bir ifşa ilə bitən qısa fəsillər oxucunu növbəti səhifə üçün həvəsləndirir. Oxucu nəfəsini dərən kimi yeni bir dönüşlə qarşılaşır ki, bu da romanı – “Washington Post” qəzetinin təsvirinə görə – “qətl və xaosa dolu 600 səs-küylü səhifəyə” çevirir.

    İkincisi, Braunin tərk etmədiyi sirlər və simvollardır. Oxucu Praqanın görməli yerlərinə, “Müqəddəs İblis İncili” kimi tanınan sirli bir şeytani əlyazmaya və əsas sirrə çevrilən Qolem əfsanəsinə yayılmış şifrələri izləyərək detektiv rolunu oynamağa dəvət olunur. Qolem Əhdi-Ətiq və Talmudda əfsanəvi bir varlıqdır və adətən gildən təsvir edilir, sehrbazlar və ya alimlər tərəfindən həyata qaytarılır.

    Üçüncüsü, ensiklopedik bilik qarışığıdır. Roman əyləncəni məlumatla birləşdirir, XIV əsrdə Avropanın üçüncü böyük şəhərinin tarixinə və incəsənətinə geniş şəkildə toxunur və şüur nəzəriyyələri və kvant fizikası kimi müasir elmlərə, hətta İlon Maskın “Neuralink” çipi kimi real layihələrə də toxunur. Bir “New York Times” tənqidçisinin zarafatla oxucunu “bəzi Google axtarış tapşırıqlarından” azad etdiyini dediyi bu üslubu, bəziləri Vikipediyadakı məqalələrə bənzər informasiya yığımı kimi görürlər. “Washington Post” isə Braunin tarixi mühazirələr təqdim etmək üçün hərəkəti dayandırmaqda daha nizamlı olduğunu müşahidə edib.

    Dördüncüsü, həqiqəti xəyalla qarışdıran personajlardır. Bu romanda iki tanış simaya rast gəlinir: ilk dəfə “İtirilmiş Simvol” (2009) romanında görünən Ketrin Solomon və Lanqdonun redaktoru Conas Fokman. O, əslində Dan Braunin əsl redaktoru Ceyson Kaufmanın satirik əksidir. Braun onu hadisələrin mərkəzinə daxil edir və qaçırılır, hətta gülməli bir anda qışqırır: “Bu, sadəcə kitab nəşridir, camaat!” Lanqdon özü isə, əvvəlki romanlardakı kimi, şiddətindən çox ağılına güvənən, sakit və mədəni professordur, baxmayaraq ki, bəzi tənqidçilər onun bu romanda Ketrinin xeyrinə bir az arxa plana keçdiyini müşahidə ediblər.

    Dan Braunin romanlarında din və elm arasındakı əzəli mübarizə diqqəti cəlb edir. Dan Braunin öz köklərinə qayıtsaq, atasının riyaziyyat professoru, anasının isə peşəkar dini musiqiçi olduğu bir ailədə böyüdüyünü görürük. Bu da onun romanlarına öz kölgəsini salır. Həmçinin, onun şifrələmə və sirlərə olan sevgisi bütün romanlarının Robert Lanqdonun açdığı sirlər üzərində qurulmasına səbəb olur. Mərakeşli jurnalist Əyyub Vaca qeyd etdiyi kimi, bu sevgi onun evinə qədər uzanır, çünki Dan Braunin evi böyük bir labirint şəklində dizayn edilmişdir.

    Tərif və Sərt Tənqid

    Dan Braunin əsərlərində olduğu kimi, “Sirlər Sirri” də geniş fikir spektrinə səbəb oldu. Bir tərəfdən, bir çoxları yazıçının qayıdışını alqışladı və romanın intellektual cəsarətini təriflədi. “Kirkus Reviews” jurnalı onu “seriyanın əsas məqamı” hesab etdi və “Washington Post” yazdı ki, Braunin roman yazmaqdan aldığı zövq “yoluxucudur” və oxucunu səhifələrini udmağa sövq edən nəhəng bir əyləncə yeməyi təqdim edir.

    Digər tərəfdən, roman sərt tənqiddən yaxa qurtara bilmədi. Britaniyanın “Guardian” qəzeti onu **“əvvəldən sona qədər ağır cəfəngiyyat” adlandırdı, lakin eyni zamanda bu cür hekayələri qəbul edənlər üçün onun çox əyləncəli olduğunu etiraf etdi.

    Qəzet, Braunin dəyişməyən nəql üslubunu tənqid etdi, lakin ağıllıca soruşdu: Braun milyonlarla oxucunu cəlb etməyə davam etmək üçün nəyi düzgün edir? Cavab, onun hədsiz dərəcədə cəlbedici və dönüşlərlə dolu bir süjet toxumasında olan üstün məharəti idi ki, bu da oxumağı qarşısıalınmaz bir təcrübəyə çevirir.

    Həmçinin, alimlərdən etirazlar gəldi ki, Braun cəlbedici bir roman örtüyü altında yalançı elmləri təbliğ edir (və o, əlbəttə ki, elmi sərtliyə tabe olmur). Lakin bu qüsurlar, nə qədər ciddi olsa da, romanın milyonlarla nüsxə satmasına və ən çox satılanlar siyahısında birinci olmasına mane olmadı, çünki Braun sevənlər orada ondan gözlədikləri hər şeyi tapdılar: həyəcanlı sirlər, yeni məlumatlar və qədim şəhərlərdə macəralar.

    **“Sirlər Sirri”**ndə Dan Braun müasir dövrün ən görkəmli triller nəqledicilərindən biri kimi mövqeyini qoruyur. Baxmayaraq ki, onun romanı tənqidi baxımdan bütün zövqləri qane etmir və yüksək üslubi gözəlliklərdən məhrum ola bilər, lakin o, sirr, həyəcan və sui-qəsd qarışığı ilə, böyük fəlsəfi suallarla (cavabsız!) bəzədilmiş və tarixi səyahətlərlə (əyləncəli demək olarsa) işlənmiş uğurunu yaradan “qatqını” ustalıqla təqdim etməyi bacarır.

    Romanın – və bütün Dan Braun seriyasının – təsdiqi odur ki, insan sirri açmaq, tapmacaları həll etmək və cinayət hekayələrini izləməklə maraqlanır. Bu sətrlərin müəllifi hesab edir ki, tənqidçilərin və romançıların qavraması lazım olan ən vacib mövzu budur: romanın gələcəyi əyləncəni ensiklopedik bilik və müasir elmlərlə qarışdırmaqda olacaqdır, çünki milyonlarla oxucu onun romanlarını bəlağət (gözəl ifadə) üçün deyil, ustalıqla qarışdırılmış həyəcan və bilik üçün alır.

    Mənbə: Aljazeera Arabic

  • 2025-ci il Nobel Mükafatının Macar qalibi Laslo Krasnahorkay kimdir?

    2025-ci il Nobel Mükafatının Macar qalibi Laslo Krasnahorkay kimdir?

    İsveç Akademiyası Ədəbiyyat üzrə Nobel Mükafatını ona “əsərlərinin təsirli olması və apokaliptik qorxunun mərkəzində sənətin gücünü göstərən bəsirətinə görə” təqdim etdi.

    Anlamedia, 9 Oktyabr 2025

    Macar yazıçısı Laslo Krasnahorkay (Krasznahorkai László) Ədəbiyyat üzrə Nobel Mükafatının, həmçinin Koşut Mükafatı və Yozef Attila Mükafatının qalibidir. O, 5 yanvar 1954-cü ildə Macarıstanın Gyula şəhərində anadan olub və 2004-cü ildən Dijital Ədəbiyyat Akademiyasının, eləcə də Seçeni Ədəbiyyat və İncəsənət Akademiyasının üzvüdür. 18 may 2015-ci ildə Beynəlxalq Man Booker Mükafatını, 2019-cu ildə isə “Ən Yaxşı Tərcümə” kateqoriyasında Amerika Milli Kitab Mükafatını alıb. 2025-ci ildə İsveç Kral Elmlər Akademiyası ona Ədəbiyyat üzrə Nobel Mükafatını təqdim etdi.

    71 yaşı olan yazıçı mükafatı “təsirli əsərləri və bəsirəti” sayəsində qazandı. Krasnahorkay 1954-cü ildə Rumıniya sərhədinə yaxın olan Gyula şəhərində anadan olub. O, ilk əsərlərində öz ölkəsinin kənd yerlərindən ilhamlanıb. Onun “Satantango” (Şeytan Rəqsi) adlı ilk romanı 1985-ci ildə nəşr edilib və 1994-cü ildə Krasnahorkayın özünün ssenarisini yazdığı filmə uyğunlaşdırılıb. Üçüncü romanı olan “Müharibə və Müharibə” (1999) əsərində isə daxili mövzulardan əlavə, digər ölkələrin problemlərinə də toxunub.

    Krasnahorkay həmçinin “Turin Atı” və “Qaranlıq Harmoniyalar” kimi filmlərin ssenarisini yazıb. Bəzi tənqidçilər onu “Apokalisisin Ustası” kimi təsvir ediblər. Onun “Müqavimətin Melanxoliyası”, “Müharibə və Müharibə”, “Şeytan Rəqsi” və “Seybo Orada, Aşağıda idi” kimi əsərləri Türk dilinə də tərcümə olunub.

    Bioqrafiya

    Atası, Krasnahorkay György, vəkil, anası Palinkaş Júlia isə sığorta işçisi idi. 1960-1968-ci illərdə Gyula İbtidai Məktəbində, daha sonra Gyula Erkel Ferens Liseyində Latın dili üzrə təhsil alıb. Ardınca Seqed və Budapeşt Universitetlərində hüquq təhsili alsa da, 1977-1983-cü illərdə Macarıstanın ELTE Universitetinin Ədəbiyyat Fakültəsini Ədəbiyyat və Xalq Təhsili ixtisası üzrə bitirib.

    Onun “Sənə İnandım” adlı ilk yazısı 1977-ci ildə “Mozgó Világ” jurnalında dərc edilib. O, 1977-1982-ci illərdə “Gondolat” nəşriyyatında sənədli film müəllifi (sənədçi) kimi çalışıb, 1982-ci ildən isə sərbəst yazıçı kimi fəaliyyət göstərib. Onun bəzi əsərləri, o cümlədən “Satantango”, dostu, rejissor Bela Tarr tərəfindən filmə çevrilib.

    O, 1987-ci ildə ilk dəfə Kadar rejiminin hökmranlığı altında olan Macarıstanı tərk edə bilib və DAAD-ın qonağı kimi bir il Qərbi Berlində yaşayıb. Şərq Blokunun süqutundan sonra yaşayış yeri tez-tez dəyişib və o, Almaniya, Fransa, İspaniya, Amerika, İngiltərə, Hollandiya, İtaliya, Yunanıstan, Çin və Yaponiya da daxil olmaqla müxtəlif ölkələrdə dövrlər keçirib.

    Onun əsərləri bütün dünyada, Amerikadan Yaponiyaya qədər tənqidçilər tərəfindən rəğbətlə qarşılanıb. Susan Sontaq onu “Qoqol və Melvili xatırladan Macar apokalipsis ustası” adlandırıb. W. G. Sebald isə onun haqqında yazmışdı: “Krasnahorkayın dünyagörüşünün universallığı [Avstriyalı yazar] Holt Lükkenin yazarınınkına bənzəyir və müasir ədəbiyyatla bağlı bütün şübhələrimizi aradan qaldırır.”

  • Türkiyə Müdafiə Sənayesinin 111 Ölkəyə Hərbi Silah İxracı

    Türkiyə Müdafiə Sənayesinin 111 Ölkəyə Hərbi Silah İxracı


    Əsr İran saytının xəbərinə görə, Mahmud Fazili; keçmiş diplomat və beynəlxalq məsələlər təhlilçisi deyir ki, Türkiyənin müdafiə sənayesinə çoxillik sərmayəsi indi özünün əməli nəticələrini verib və ölkəni qlobal silah bazarında mühüm oyunçulardan birinə çevirib. Bu sənaye təkcə Türkiyənin xarici siyasətini inkişaf etdirmək üçün bir vasitə deyil, həm də mühüm gəlir mənbəyinə çevrilib, çünki hər il silah ixracatı həm kəmiyyət, həm də keyfiyyət baxımından artır.

    Türkiyənin hərbi silah ixracatı 7.1 milyard dolları keçib. Ankaranın hədəfi, 2027-ci ilə qədər ixracat dəyərini 10 milyard dollara çatdırmaqdır. Türkiyənin müdafiə sənayesi məhsulları dünyanın 111 ölkəsinə ixrac edilir. Hətta Avropa İttifaqının Polşa, Rumıniya, İspaniya, İtaliya, Xorvatiya, Sloveniya və Estoniya kimi üzv ölkələri də Türkiyə silahlarının müştəriləri sırasındadır.

    Türkiyənin ixracat statistikası belədir: 40 ölkəyə 4500 zirehli döyüş maşını, 10 ölkəyə 140 döyüş gəmisi, 50 ölkəyə 770 pilotsuz uçuş aparatı (PUA), 24 ölkəyə 1200 elektro-optik sistem və sabit silahlar, 8 ölkəyə həmlə helikopterləri, 10 ölkəyə radar, 3 ölkəyə yüngül freqat, 111 ölkəyə yüngül silahlar, 11 ölkəyə 1500 gəzən sursat (kamikadze dron) və 2 ölkəyə “Hürkuş” təlim təyyarəsi.

    Türkiyə Avropada bir çox ölkə ilə silah müqavilələri imzalayıb. Bunlara İspaniyaya “Hürkuş” təlim təyyarəsinin satışı, İtalyan “Leonardo” şirkəti ilə PUA-ların birgə istehsalı, Sloveniya, Estoniya, Rumıniya və Ukraynaya zirehli maşınların satışı, Albaniya, Polşa və Xorvatiyaya PUA-ların satışı, Portuqaliyaya dəstək gəmisi və Almaniya ilə topların sursatının birgə istehsalı müqaviləsi daxildir.

    Türkiyənin dövlət və özəl şirkətləri gələcək üçün başqa proqramlar da nəzərdə tutublar. Məsələn, Əlcəzairə 10 ədəd “ANKA-S” PUA-sı və Mərakeşə 13 ədəd “Bayraktar” PUA-sının satışı buna misal ola bilər. Nigeriya da iki patrul gəmisi və 6 ədəd “T129 ATAK” həmlə helikopteri sifariş edib.

    Türkiyə Ukrayna və Pakistanla yüngül freqatların (korvet) tikintisi üçün müqavilələr imzalayıb. Keçən iyul ayında İndoneziya ilə 48 ədəd “KAAN” qırıcısının satışı barədə müqavilə imzalanıb. Bu yaxınlarda isə Türkiyənin “Havelsan” şirkəti Misirin “AOI” şirkəti ilə PUA-ların birgə istehsalı üçün müqavilə imzalayıb. Suriya ilə hərbi əməkdaşlıq müqaviləsinin imzalanması və Türkiyə zabitlərinin bu ölkədə yerləşdirilməsi ilə silah satışının və pulsuz verilməsinin artacağı gözlənilir.

    Türkiyənin Polad Günbəzi: Çoxqatlı Hava Hücumundan Müdafiə Sistemi

    Türkiyənin istehsalı olan beşinci nəsil qırıcı təyyarəsi “KAAN”, qlobal silah bazarının yeni oyunçularından biri kimi beynəlxalq medianın diqqətini cəlb edib. Bu qırıcı təyyarə təkcə havada deyil, həm də dünya silah bazarlarında diqqət mərkəzindədir və “F-35” üçün potensial alternativ kimi irəli sürülüb.

    Ən böyük müsəlman ölkəsi olan İndoneziya ilə ilk ixrac müqaviləsinin imzalanması qlobal müdafiə sənayesində mühüm inkişaf kimi qiymətləndirilir. Türkiyə bu müqavilə ilə böyük bir silah ixracatçısına çevrilmək yolunda mühüm bir addım atıb.

    Türkiyə həmçinin 2025-ci ildə keçirilən 17-ci Beynəlxalq Müdafiə Sənayesi Sərgisində adi silahlar sahəsində böyük bir inkişaf nümayiş etdirərək, “Qazab” (Əzab) və “Hayalət” (Kabus) adlanan iki güclü adi bomba təqdim etdi. Bu bombalar 90 metr dərinlikdə qaya və torpaq altında partlama qabiliyyətinə malik iki sığınacaq qırıcı bombadır. “Hayalət” bombası bir adada sınaqdan keçirilmiş və qaya və torpaq altında 90 metr dərinlikdə partlayış yarada bilmişdir.

    Türkiyə müdafiə sənayesinin inkişafı, həm strateji, həm də diplomatik cəhətdən qonşu ölkə olan Yunanıstan üçün problematik və təhdidedicidir. Birinci təhdid strateji, eyni zamanda əməliyyat xarakteri daşıyır. Türkiyənin güclü və özünütəmin edən müdafiə sənayesi bu ölkənin silah idxalından asılılığını azaldıb, bu da ona digər ölkələrin müdafiə sistemləri və sursat tədarükündə qarşılaşdığı məhdudiyyətləri aşmağa imkan verir.

    Yunanıstan bütün sahələrdə, hətta sursat sahəsində belə, özünütəminetmə dərəcəsinə çatmaqdan çox uzaqdır. İki ölkə arasında hərbi münaqişə baş verərsə, Türkiyə NATO tərəfindən mümkün sanksiyalarla üzləşsə belə, bu ölkənin əməliyyat qabiliyyəti və özünütəmin etmə imkanı asanlıqla zərər görməyəcək.

    İkinci təhdid diplomatik xarakter daşıyır və Yunanıstan üçün daha ciddi nəticələrə səbəb ola bilər. Avropa səviyyəsində Türkiyə sübut edib ki, müdafiə sənayesindəki istehsal imkanlarından istifadə edərək İspaniya və İtaliya kimi mühüm Avropa ölkələri ilə münasibətlərini yaxşılaşdıra bilər və gələcəkdə daha böyük ölkələr də Ankara ilə oxşar əməkdaşlıqlara başlaya bilərlər.

    Mövcud beynəlxalq geosiyasi qarışıqlıq dövründə Türkiyə özünü müdafiə layihələrində etibarlı tərəfdaş kimi təqdim edir ki, bu da Yunanıstanın tez-tez qarşılaşdığı bir problemdir.

  • Huawei Pura 80 Ultra telefonunu ilin ən yaxşı ixtiralarından biri

    Huawei Pura 80 Ultra telefonunu ilin ən yaxşı ixtiralarından biri

    Time jurnalı Huawei telefonunu ilin ən yaxşı ixtiralarından biri adlandırıb. Bu cihaz öz unikal kamerası ilə mobil fotoqrafiyanı inqilab edir.

    Time jurnalı Huawei-nin yeni telefonu olan Pura 80 Ultra-nı 2025-ci ilin ən yaxşı ixtiralarından biri kimi təqdim edib. Xüsusilə sənədləşdirmə və fotoqrafiya üçün nəzərdə tutulmuş bu cihaz, qabaqcıl kameraları və bənzərsiz xüsusiyyətləri ilə mütəxəssislərin diqqətini cəlb edib. Huawei-nin Avropa məhsul departamentinin rəhbəri Andreas Zimmer bu telefonu, eyni zamanda smartfon da olan “qeyri-adi kamera” adlandırır.

    Huawei-nin Pura 80 Ultra modeli iyul ayında (1404-cü ilin Tir və Murdad ayları) bazara çıxarılıb və onun əsas özəlliyi dəyişdirilə bilən lensə malik ikili telefoto kamerasıdır. Bu kameralar 3.7× və 9.4× böyütmə imkanı təmin edir ki, bu da mobil fotoqraflara daha aydın və dəqiq şəkillər çəkməyə kömək edir. Telefon həmçinin daha çox işıq tuta bilən və dəqiq olaraq 1.5 milyon rəngi ayırd edən bir düymlük sensordan istifadə edir.

    Kamera xüsusiyyətləri Pura 80 Ultra-nı peşəkar fotoqrafiya imkanları axtaranlar üçün ideal seçimə çevirib. Bu cihazla istifadəçilər istənilən işıq şəraitində zəngin detallı və canlı rəngli şəkillər çəkə, mobil fotoqrafiyadan misilsiz bir təcrübə ala bilərlər.

  • Tomas Fridman: Trampın planı fələstinlilərə öz müqəddəratını təyin etmək və İsraildən siyasi ayrılma istiqamətində siyasi üfüq verir.

    Tomas Fridman: Trampın planı fələstinlilərə öz müqəddəratını təyin etmək və İsraildən siyasi ayrılma istiqamətində siyasi üfüq verir.

    Anlam Redaksiyas

    “New York Times” qəzetindəki məqaləsində İsraili dəstəkləyən görkəmli amerikalı yazıçı və analitik Tomas Fridman prezident Donald Trampın Qəzza müharibəsini dayandırmaq üçün apardığı səylərə həm nikbin, həm də ehtiyatlı bir oxunuş təqdim edib.

    Fridman, Tramp planının atəşkəs, əsirlərin və girovların mübadiləsini əhatə edən birinci mərhələsinin uğurunun qlobal alqışa layiq olduğunu bildirib. O, bunun Yaxın Şərqin və ABŞ-ın gələcəyinə təsir edə biləcək üç əsas səbəbə görə vacib olduğunu vurğulayıb.

    Yazıçının fikrincə, bu səbəblərdən birincisi, bu nöqtəyə çatmağın çox mürəkkəb bir bölgədə qeyri-adi diplomatik səy tələb etməsi idi. Tramp və onun komandası eyni anda bir neçə tərəfin – İsrail, İslami Müqavimət Hərəkatı (HƏMAS), Qətər, Türkiyə, Səudiyyə Ərəbistanı, Misir, BƏƏ və Fələstin Administrasiyasının – etimadını qazanmalı idi.

    Sadəcə Başlanğıc

    Fridmanın izah etdiyi ikinci səbəb isə odur ki, bu addım çoxmərhələli sülh planının yalnız başlanğıcıdır və onun faktiki icrası daha çətin olacaq. Yazıçı bildirir ki, Tramp administrasiyasından HƏMAS-ın silahsızlaşdırılmasına nəzarət etmək, İsrailin geri çəkilməsindən sonra yaranacaq boşluğu doldurmaq üçün çoxmillətli təhlükəsizlik qüvvəsi yaratmaq, tamamilə dağıdılmış Qəzzanı yenidən qurmaq və sektoru idarə edəcək keçid hökuməti qurmaq tələb olunur.

    O hesab edir ki, planın uğurla başa çatması üçün Trampın prezidentliyi dövründə daimi iştirakı lazımdır. Fridman, ABŞ prezidentini “Qəzza müharibəsini bitirdiyini və əbədi sülhə nail olduğunu” düşünərək həddən artıq irəli getməməsi barədə xəbərdar edir, çünki bu, qarşıdakı çətinliklərin miqyasını düzgün qiymətləndirməmək demək ola bilər.

    Lakin yazıçı yenidən vurğulayır ki, layihənin sona qədər uğur qazanması iki dövlətli həll yolunu yenidən aça bilər. Bu, Qəzzanın gələcəyi üçün Fələstin, Ərəb və beynəlxalq himayədarlığını birləşdirən yeni bir formul çərçivəsində ola bilər və bəlkə də daha sonra İordan çayının qərb sahilinə də yayıla bilər.

    Trampın Nadir Danışıq Üslubu

    Fridman əvvəlki məqalələrində ABŞ prezidentini sərt tənqid etməsinə baxmayaraq, bu dəfə onun danışıq üslubunu tərifləyərək, onu “nadir növ” kimi xarakterizə edib.

    Üçüncü səbəbə gəldikdə, Fridman bu sülh planının memarı kimi Trampın şöhrət qazanmasını arzulayır, bu, onun dediyinə görə, Yaxın Şərqlə əlaqəli deyil, əksinə, (bəlkə də puç olan) bir ümiddən irəli gəlir ki, bu, ona Amerikada da sülh yaratmağa ilham verər.

    Yazıçı hesab edir ki, Trampın planı münaqişənin həlli üçün yeni bir model təmsil edir. Bu, israillilərin və fələstinlilərin aralarındakı etimadın çöküşündən sonra özləri tərəfindən sülhə nail olmaq qabiliyyətini itirmələri faktına əsaslanır və sabitliyin təmin edilməsi ABŞ və Ərəb ölkələrindən daimi zəmanətlər tələb edəcək.

    Fridman, Trampın sırf praqmatizmə və etik dəyərlərə biganəliyə əsaslanan qeyri-ənənəvi danışıq üslubunu təhlil edir. Onun fikrincə, Tramp rejimləri təsnif etməyə və ya onları insan haqları qeydlərinə görə hesaba çəkməyə əhəmiyyət vermir, yalnız nəticələrə fokuslanır.

    Nəticələrə gəlincə, Fridman hesab edir ki, həm HƏMAS, həm də Hərbi cinayətlər və insanlığa qarşı cinayətlər törətməkdə ittiham olunaraq Beynəlxalq Cinayət Məhkəməsinə tələb olunan İsrailin Baş naziri Binyamin Netanyahu, hər ikisi istədiklərinə tam nail olmasalar da, razılaşmanı özləri üçün bir nailiyyət kimi təqdim edəcəklər.

    Netanyahu Uduzdu

    Amerikalı yazıçının fikrincə, Netanyahu tamamilə Trampa güvənməklə və bütün digər müttəfiqlərini itirməklə riskə getdi və uduzdu.

    Tramp – ərəblərin və avropalıların təzyiqi ilə – planını Qəzza və ya İordan çayının qərb sahilinin ilhaqına mane olan əsl sülh yoluna yönəltdikdə, Netanyahunun təzyiq vasitəsi qalmadı.

    Yazıçı, İsrailli ekspert Gideon Gerstenin Trampın 20 bəndlik planını “Camp David razılaşmalarından bəri diplomatiyanın əsas prinsiplərini canlandırmaq üçün həlledici fürsət” kimi təsvir etməsinə istinad edir.

    Onun sözlərinə görə, plan təkbaşına ilhaqın qeyri-qanuniliyini yenidən təsdiqləyir və fələstinlilərə öz müqəddəratını təyin etmək və İsraildən siyasi ayrılma istiqamətində siyasi üfüq verir.

    Yazıçı əvvəllər ABŞ prezidentini sərt tənqid etməsinə baxmayaraq, bu dəfə onun danışıq üslubunu tərifləyib və onu “nadir növ” kimi xarakterizə edib.

    Hətta daha da irəli gedərək, Fridman, “əgər planın bütün mərhələləri Fələstin-İsrail sülhünə doğru yolu yenidən qurmaqda uğurlu olsa”, Trampın Nobel Sülh Mükafatına layiq olacağını düşünüb. (Qeyd edək ki, Norveç Nobel Komitəsi bu cümə günü səhər Venesuelalı Mariya Korina Maçadonun Nobel Sülh Mükafatını qazandığını elan etdi.)

    Yerli səviyyədə, Fridman Trampın Qəzza təcrübəsinin onu ABŞ daxilindəki siyasi davranışını dəyişməyə ilham verəcəyinə ümid edir və ondan Yaxın Şərqdə etməyə çalışdığı kimi Amerikada da sülh yaratmağa çağırır.

    Yazıçı Trampın bölünməyə və rəqiblərinə qarşı təhrikə meyilli olmasını tənqid edir, ona Camp David kurortunda Demokrat Partiyası liderlərini “Amerika-Amerika sülh müqaviləsi” imzalamaq üçün barışıq görüşünə dəvət etməyi təklif edir və bunun onun daha populyar və hörmətli edəcəyini vurğulayır.

    Prezidentə müraciət edərək deyir: “Ancaq Yaxın Şərqdə birləşdirici və Amerikada bölücü rolunu oynamağa davam etsəniz, Qəzza planı uğursuz bir prezident iş hesabatının haşiyəsində qalacaq.”

  • Cəzanın İnkarı — Karl Marks

    Cəzanın İnkarı — Karl Marks

    10 oktyabr — Ölüm cəzasına qarşı beynəlxalq mübarizə günüdür.


    Cəza, ümumiyyətlə, başqalarını islah etmək və ya qorxutmaq vasitəsi kimi müəyyənləşdirilib.
    Amma siz kimsiniz ki, məni başqalarını islah etmək və ya qorxutmaq məqsədilə cəzalandırasınız?
    Üstəlik, tarix və “statistika” adlanan bir şey mövcuddur ki, ən dolğun sübutlarla göstərir: “Qabil” dövründən bəri dünya cəza vasitəsilə nə qorxudulub, nə də islah olunub. Əksinə, tam tərsi doğrudur.
    Mücərrəd hüquq baxımından insanın ləyaqətini abstrakt şəkildə tanıyan tək bir cəza nəzəriyyəsi var – o da Kantın nəzəriyyəsidir. Bu xüsusilə Hegelin ona verdiyi sərt formullarda görünür.
    Hegel deyirdi:
    “Cəza, cinayətkarın haqqıdır. O, öz iradəsinin nəticəsi olan bir hərəkətdir. Cinayətkar hüququ pozmaqla bu pozuntunu öz haqqı kimi elan edir. Cinayət hüququn inkarıdır. Cəza isə bu inkarın inkarıdır, yəni cinayətkarın özünün müdafiə etdiyi və özünə tətbiq etdiyi hüququn təsdiqidir.”
    (Hegel – Hüquq fəlsəfəsi)

    Şübhəsiz ki, bu formullaşmada bir saxtakarlıq var. Çünki Hegel cinayətkara məhkəmə sisteminin sadəcə bir nəticəsi və köləsi kimi baxmaq əvəzinə, onu taleyini öz iradəsi ilə müəyyən edən azad bir varlıq səviyyəsinə qaldırır.
    Məsələyə daha dərindən baxdıqda görürük ki, burada alman idealizmi, çox hallarda olduğu kimi, mövcud ictimai qanunlara fövqəltəbii bir qətiyyət verir.
    Bəs bu saxtakarlıq deyilmi ki, insanın gerçək motivlərini, onu sıxan sosial mühit və şəraitləri kənara qoyub, insanın çoxsaylı xüsusiyyətlərindən yalnız birini — “azad iradə”ni götürüb, onu bütöv insanın yerinə qoya?
    Bu nəzəriyyə, cəzanı cinayətkarın öz iradəsinin nəticəsi kimi dəyərləndirməklə, qədim “qisas qanunu”nun metafizik ifadəsindən başqa bir şey deyil (eyni növ cəza ilə cavab vermə haqqı).
    Açığı budur ki, cəza — cəmiyyətin öz həyati şərtlərinin pozulmasına qarşı, bu şərtlərin mahiyyətindən asılı olmayaraq, özünü müdafiə vasitəsidir.
    Amma sual olunur: özünü müdafiə etmək üçün cəlladdan daha yaxşı bir vasitə tanımayan, vəhşiliyini əbədi bir qanun kimi təqdim edən bu necə bir cəmiyyətdir?
    Cənab A. Kütle (A. Quetelet) öz dərin və elmi əsərində yazırdı:

    “Biz dəhşətli bir dəqiqliklə, həbsxanalara, zindanlara, edam meydanlarına və s. üçün büdcə ayırırıq. Biz təxmin edə bilirik ki, nə qədər insan başqa insanların qanına bulaşacaq, nə qədər saxtakar olacaq, nə qədər adam həbsə düşəcək — təxminən doğum və ölüm göstəriciləri kimi…”
    Kütle 1829-cu ildə dərc olunan “Cinayət ehtimalları” adlı işində 1830-cu ildə Fransada baş verəcək cinayətlərin sayını və növlərini heyrətamiz dəqiqliklə əvvəlcədən müəyyən etmişdi.
    Əslində cinayətlərə səbəb olan, təkcə müəyyən siyasi qurumlar deyil, müasir burjua cəmiyyətinin əsas şərtlərinin özüdür.
    Belə olduqda, cəlladı — yəni yeni cinayətkarlar üçün yer açmaq məqsədilə yüzlərlə cinayətkarı edam edən adamı — tərifləmək və ucaldatmaq əvəzinə,
    cinayətin və cinayətkarın qaynağı olan sistemin özünün dəyişdirilməsini tələb etmək vacib deyilmi?

Son Xabarlar