Author: Anlamedia

  • Hannah Arendt və İnsan Vəziyyəti

    Hannah Arendt və İnsan Vəziyyəti


    Hannah Arendt “İnsan Vəziyyəti” (The Human Condition) kitabında, bütün növ bəşəri fəaliyyətləri vahid başlıqlar altında birləşdirən siyasi filosoflara qarşı çıxır. Məsələləri daha aydın izah etmək üçün Arendt üç fərqli anlayış irəli sürür: Zəhmət (Labor), İş (Work) və Əməl (Action).

    1. Zəhmət insanın sağ qalması üçün zəruri olan maddi və bioloji fəaliyyətlə əlaqədardır.
    2. İş insanın sənaye məhsulları (süni əşyalar) yaratmaq fəaliyyətləri ilə bağlıdır.
    3. Əməl isə insanın siyasi layihələr irəli sürmək və təşəbbüs göstərmək üçün etdiyi yaradıcı fəaliyyətlərlə əlaqələnir.

    Əməl sahəsi insanların çoxluğunu (kəsrətini) nümayiş etdirir. İnsanlar zəhmət və iş sahəsində az-çox oxşar olsalar da, əməl sahəsində geniş müxtəlifliyə və çoxluğa malikdirlər. Lakin siyasətə sağ qalma (zəhmət) və ya qurma (iş) kimi baxmaq, bəşəri çoxluğa məhəl qoymamaq və praktikada fərdlər üzərində güc tətbiq etmək deməkdir.

    Arendtin fikrincə, siyasi filosoflar siyasət haqqında elə yazıblar ki, insanların ən vacib siyasi xüsusiyyətləri mütəşəkkil şəkildə nəzərdən qaçırılıb: Bu xüsusiyyətlər insanların müxtəlif olması, hər birinin yeni baxışlar və yeni əməllər yaratma qabiliyyətinə malik olması və siyasi qabiliyyətlərinin tapdalanması bahasına olmasa, onların nizamlı, proqnozlaşdırıla bilən bir plan və ya qəlibə sığmamasıdır.

    Arendtin Zəhmət, İş və Əməl kimi üç sahəni təhlil etməsi və siyasət sahəsində Əməlin əhəmiyyətini vurğulaması, bir növ layihə irəli sürməyə, ideyalar yaratmağa, insanın azadlığına, onun agentliyinə (fəaliyyət imkanına) və dünyanı şərh etmək və dəyişdirmək üçün olan yaradıcı gücünə dəvətdir.

    Siyasətin əsas şərti və halı budur: Siyasət hər biri fəaliyyət göstərə bilən və yeni bir axın başlada bilən çoxlu insanlar arasında cərəyan edir. Belə bir qarşılıqlı əlaqədən yaranan nəticələr zəruri deyil, mümkün və proqnozlaşdırıla bilməyəndir; bunlar geniş kollektiv razılıqdan asılı olan praktiki siyasətə aid məsələlərdir.

  • Dədə Qorqudda “Salxım Salxım” Nə Deməkdir?

    Dədə Qorqudda “Salxım Salxım” Nə Deməkdir?

    Dədə Qorqud Kitabının “Dirsə xan oğlu Buğac xan” boyunda belə bir ifadə var: “Səlqum səlqumm tan yelləri əsdikdə”

    Yazıçılarımız bu ifadəni Azərbaycan türkcəsinə köçürəndə belə yazıblar: “Salxım-salxım dan yelləri əsdiyində”.

    Moğolcada “salxi” (салхи) “külək” anlamındadır. Əski Moğolcada bu kəlmə “salxin” yazılır. Bu kəlmə türkmən, özbək, tatar və s. türkcələrində “salqın” deyilir və “sərin” anlamında işlənir.

    “Sərin” də bir moğolca sözcükdür.

    Demək, bu “səlqum səlqum tan yelləri” bugünkü dilimizdə “sərin-sərin səhər küləkləri” mənasındadır.

    Türkiyəli şair Vedat Türkeli “İstanbul” şeirinin ilk misrasında bu ifadəni gətirib: “Salkım salkım tan yelleri estiğinde”

    Ədib Akbayram bu şeiri gözəl səslə oxuyub.

  • Laslo Krasnahorkayın Ədəbi Dünyasına Bir Nəzər

    Laslo Krasnahorkayın Ədəbi Dünyasına Bir Nəzər

    László Krasznahorkai Nobel Laureate 2025

    İndi ki, 2025-ci il Ədəbiyyat üzrə Nobel Mükafatı ona çatdı, dünya bir daha xatırlayır ki, viranəliyin belə içində, söz xilaskar ola bilər.

    2025-ci ildə İsveç Akademiyası Ədəbiyyat üzrə Nobel Mükafatını macar yazıçısı Laslo Krasnahorkaya təqdim etdi; viranəlik, ümidsizlik və xaos fonunda incəsənətin xilasedici gücündən danışan bir yazar. Münsiflər heyəti bəyanatında yazırdı ki, bu mükafat ona “apokaliptik qorxunun ortasında incəsənətin əbədi gücünü bir daha vurğulayan güclü və xəyalpərəst əsərlərinə görə” verilir.

    Krasnahorkai 2015-ci ildə də Man Booker Beynəlxalq Mükafatının laureatı olmuşdu. Həmin dövrdə bu mükafat xüsusi bir kitaba görə deyil, ümumi yaradıcılığa görə verilirdi. Münsiflərin bəyanatında deyilirdi:

    “Krasnahorkai, qaranlığın içindən həm viranəliyi, həm də müqavimətin gözəlliyini görən bir işıq saçan yazıçıdır.”

    Gyuladan dünyaya

    Krasnahorkai 1954-cü ildə Macarıstanın Gyula adlı kiçik şəhərində anadan olub. O, ilk dəfə 1985-ci ildə “Şeytan tanqosu” (Tanqoy-e Şeytan) romanı ilə parladı; bu əsər kənd icmasının çöküşünün qaranlıq, cəlbedici və dərin təsvirini verir. Sonralar Bela Tarrın rejissorluğu ilə yeddi saatlıq filmə ilham verən bu kitab, müharibədən sonrakı Şərqi Avropanın ən təsiredici romanlarından biri sayılır.

    Onun nəql üslubu tez-tez uzun, boğucu və fasiləsiz cümlələrlə müşayiət olunur; vəsvəsədən viranəliyə qədər insan zehninin tərəddüd etdiyi axıcı və qarışıq bir dil. Tənqidçilər onu Kafka, Qoqol və Melvilin ruhani varisi hesab edirlər.

    1987-ci ildə kommunist Macarıstanı tərk etdikdən sonra Krasnahorkai illərlə Berlin, Tokio, Nyu-York və Budapeşt arasında yaşadı və müxtəlif mədəniyyətlərdən ilham aldı. O, “Urqanın məhbusu” və “Göy altında viranəlik və kədər” kimi əsərlərini yaratmaq üçün Monqolustan və Çindən ilham almış, Nyu-Yorkda isə Allen Ginsberqin dəstəyi ilə “Müharibə və Müharibə” romanını tamamlamışdır.

    Krasnahorkayın fars dilinə tərcümə olunmuş bəzi əsərləri

    Şeytan tanqosu

    Bu, onun ilk və bəlkə də ən məşhur romanıdır; tənəzzülə uğrayan bir kəndin sakinlərinin onları xilas edəcək bir adamı gözləməsindən bəhs edən bir hekayədir — lakin xilas, daha çox başqa bir süquta bənzəyir.

    Sonsuz cümlələr və əfsunlu bir atmosferlə Krasnahorkai müasir insanın əxlaqi və ictimai çöküşünün təsvirini çəkir. Bela Tarrın bu əsərdən ilhamlanaraq çəkdiyi film, XX əsrin sənət filmlərinin şah əsərlərindən biri sayılır.

    “Vaxt yavaş keçirdi, xoşbəxtlikdən zəngli saat çoxdan xarab olmuşdu və vaxtın keçdiyini xatırladacaq tık-tık səsi yox idi, buna baxmayaraq qadın paprika yeməyini qarışdırarkən gözünü saatın tərpənməz əqrəblərindən çəkmirdi. Hər iki kişi əllərindəki boşqablardan buxar çıxmasına baxmayaraq, qadının tez yemələrini tələb edən gileylənməsinə rəğmən, qaşıqlarına belə toxunmadan masanın arxasında səbirsizcə oturmuşdular. “Sizə nə olub? Niyə yemək yemirsiz? İstəyirsiz ki, gecə yolun ortasında, yağışın və palçığın içində yeyəsiniz!?”

    Müqavimətin melanxoliyası

    Bu fəlsəfi və gərgin romanda kiçik bir şəhər qəflətən sirli bir sirkin gəlişi ilə xaosa bürünür. Bu kabus atmosferi daxilində yazıçı korrupsiya, mənasızlıq və insanın hakimiyyətə təslim olma meylindən danışır. Kitab, kütləçilik və ağılsızlıq qarşısında sivilizasiyanın çöküşünün alleqoriyasıdır və bir növ sonrakı onilliklərdəki populistik siyasətlərin yüksəlişini proqnozlaşdırır.

    Sonuncu canavar

    Qısa, lakin son dərəcə sıx və şairanə bir əsərdir. Nəqledici, İspaniyaya məqsədsiz bir səfərdə olan bir alman filosofudur və bölgənin sonuncu canavarı haqqında bir hekayə eşidir — tədricən nəsli kəsilmə, tənhalıq və insanın dünyaya qarşı məsuliyyəti haqqında düşüncəyə çevrilən bir hekayə. Bütün əsər uzun, nöqtəsiz bir cümlə ilə yazılmışdır; Krasnahorkayın axıcı və fikri dilinin parlaq bir nümunəsi.

    Homerin təqibi

    Bu qısa və sürətli romanda adsız bir nəqledici naməlum düşmənlərdən qaçır. Kitab müasir narahatlığın və insanın özünün yaratdığı dünyadan qaçışının metaforasıdır — dəlilik, yaddaş və azadlıq axtarışı arasında bir səyahət.


    Krasnahorkai hər bir kitabla dağılmış bir dünyanı yenidən yaradır və onun içindən əsaslı bir sual qaldırır:

    Tənəzzül və qaranlıq arasında hələ də məna, sevgi və ya incəsənətə inanmaq olarmı?

    Suzan Sonataqın dediyi kimi: “O, müasir apokalipsis ustasıdır.”

    İndi ki, 2025-ci il Ədəbiyyat üzrə Nobel Mükafatı ona çatdı, dünya bir daha xatırlayır ki, viranəliyin belə içində, söz xilaskar ola bilər.

    Krasnahorkai hər bir kitabla dağılmış bir dünyanı yenidən canlandırır və onun içindən əsaslı bir sual qaldırır:

    Tənəzzül və qaranlıq arasında hələ də məna, sevgi və ya incəsənətə inanmaq olarmı?

    Suzan Sonntaqın dediyi kimi: “O, müasir apokalipsis (qiyamət) ustasıdır.”

    İndi ki, 2025-ci il Ədəbiyyat üzrə Nobel Mükafatı ona çatdı, dünya bir daha xatırlayır ki, dağıntının belə içində, söz xilaskar ola bilər.

  • Fəlsəfə Nədir?

    Fəlsəfə Nədir?

    Thomas Metcalf

    Əgər siz Tanrının olub-olmaması, həyatın bir məqsədinin olub-olmaması, gözəlliyin tamaşa edənin gözündə olub-olmaması, hərəkətləri doğru və ya səhv edən şeyin nə olması, yaxud bir qanunun ədalətli olub-olmaması barədə düşünmüsünüzsə, deməli, fəlsəfə haqqında düşünmüsünüz. Bunlar isə yalnız bir neçə fəlsəfi mövzudur.

    Bəs fəlsəfə nədir? Bu sualın özü fəlsəfi bir sualdır. Bu məqalə bəzi cavabları araşdırır.

    1. Fəlsəfənin Tərifi

    Fəlsəfənin ən ümumi tərifi onun hikmət, həqiqət və bilik axtarışı olmasıdır. [1] Həqiqətən də, sözün özü yunan dilində “hikmət sevgisi” deməkdir.

    İnsanlar kainatın və özümüzün təbiəti, insan biliyinin sərhədləri, dəyərləri və həyatın mənası ilə bağlı dərin, əsaslı suallar haqqında düşündükdə, fəlsəfə haqqında düşünürlər. Fəlsəfi düşüncə dünyanın hər yerində, keçmişdə və indiki zamanda mövcuddur. [2]

    Akademik dünyada fəlsəfə müəyyən bir təhsil sahəsini elmlər və digər humanitar sahələrdən fərqləndirir. Filosoflar adətən, digər tədqiqatçıların suallarından bir qədər daha geniş və/və ya daha fundamental olan sualları nəzərdən keçirirlər: [3] Məsələn, fiziklər bir hadisəyə nəyin səbəb olduğunu soruşur; filosoflar isə səbəbiyyətin (causation) ümumiyyətlə mövcud olub-olmadığını soruşurlar; tarixçilər ədalət uğrunda mübarizə aparan şəxsləri öyrənirlər; filosoflar ədalətin nə olduğunu və ya onların işlərinin həqiqətən ədalətli olub-olmadığını soruşurlar; iqtisadçılar kapitalın bölüşdürülməsini öyrənirlər; filosoflar kapitalizmin etik dəyərlərini müzakirə edirlər.

    Bir mövzu ciddi, empirik tədqiqat üçün əlverişli olduqda, o, öz sahəsinə “autsource” edilir və artıq “fəlsəfə” kimi təsvir edilmir: Məsələn, təbiət elmləri bir zamanlar “təbiət fəlsəfəsi” adlanırdı, lakin biz indi maddənin atomlardan ibarət olub-olmaması barədə yalnız düşünmürük: biz elmi təcrübələrdən istifadə edirik. [4] Və bir çox fərqli elmi dərəcələr, hətta sosiologiya və ya kimya sahəsində olsa belə, “Fəlsəfə Doktoru” adlanır.

    Fəlsəfi suallar sırf empirik vasitələrlə birbaşa araşdırıla bilməz: [5] Məsələn, cəmiyyətlərin bərabərliyə yoxsa azadlığa üstünlük verməli olduğunu yoxlayan bir laboratoriya təcrübəsini təsəvvür etməyə çalışın – insanların buna inanıb-inanmadığını yox, həqiqətən belə olub-olmadığını. Mikroskop altında əxlaqi əhəmiyyət necə görünür?

    Akademik fəlsəfənin əsas metodu arqumentlərin (yəni, müəyyən bir nəticəni əsaslandırmaq üçün nəzərdə tutulmuş səbəblərin) qurulması və qiymətləndirilməsidir. Bu nəticələr hər hansı bir nəzəriyyənin doğru və ya yalan olması, yaxud müəyyən bir anlayışın düzgün təhlili və ya tərifi haqqında ola bilər. Bu arqumentlər ümumiyyətlə ən azı bəzi konseptual, intellektual və ya a priori (yəni, qeyri-empirik) məzmuna malikdir. Filosoflar tez-tez müvafiq elmi bilikləri arqumentlərdə fərzlər kimi istifadə edirlər. [6]

    2. Fəlsəfənin Sahələri

    Fəlsəfə əsaslı suallarla məşğul olur. Bəs konkret olaraq hansı suallardır bunlar? Budur standart təsnifat: [7]

    • Məntiq (Logic): Məntiqçilər yaxşı və pis arqumentləri, həmçinin önərmələri, cümlələri və ya arqumentləri ifadə etmək üçün nəzərdə tutulmuş formal, simvolik dilləri öyrənirlər. [8]
    • Metafizika (Metaphysics): Metafizika ilə məşğul olanlar hansı varlıq növlərinin mövcud olduğunu, dünyanın və onun tərkib hissələrinin nədən yarandığını və obyektlərin və ya hadisələrin bir-birinə necə səbəb ola və ya izah edə biləcəyini öyrənirlər. [9]
    • Epistemologiya (Epistemology): Epistemoloqlar bilik, sübut və əsaslandırılmış inamı öyrənirlər. Epistemoloq duyğularımıza güvənə bilib-bilməyəcəyimizi və elmin etibarlı olub-olmadığını araşdıra bilər. [10]
    • Dəyərlər (Values): Dəyər nəzəriyyəsində filosoflar, digər mövzularla yanaşı, əxlaq, siyasət və sənəti öyrənirlər. Məsələn: Səhv hərəkətləri səhv edən nədir? Yaxşı insanları və yaxşı həyatları necə müəyyənləşdiririk? Bir cəmiyyəti ədalətli və ya ədalətsiz edən nədir? [11]

    Bu sahələrdə çoxlu alt sahələr var. Bir çox başqa sahələrin — elmlərin, incəsənətin, ədəbiyyatın və dinin — özlərinə aid bir “fəlsəfəsi” var: Məsələn, elm filosofları kvant mexanikasını şərh etməyə kömək edə bilər; din filosofları tez-tez Tanrının mövcudluğu haqqında arqumentləri nəzərdən keçirirlər. [12]

    Həmçinin, feminist fəlsəfə və Afrika fəlsəfəsi kimi müəyyən populyasiyalar və ya icmalar haqqında unikal və vacib fəlsəfi müzakirələr mövcuddur. [13] Bütün mədəniyyətlərdən olan insanlar, Qərb fəlsəfəsi kurslarında adətən müzakirə edilənlərdən daha çox, fəlsəfəyə töhfə verirlər. [14] Qərb akademik fəlsəfəsi tez-tez qeyri-Qərb mədəniyyətlərindən və qadınların səslərindən uzaq düşmüşdür. [15]

    Filosoflar bəzən digər sahələrdən alətlər, biliklər və dil gətirirlər, məsələn, statistikadan epistemologiyada və xüsusi nisbilik nəzəriyyəsindən zaman fəlsəfəsində istifadə edirlər. [16] Layihəniz mövcud olan hər şeyi [17] ən geniş və ən əsas şəkildə anlamaqdırsa, ala biləcəyiniz bütün köməyə ehtiyacınız var.

    3. Fəlsəfənin Məqsədi(ləri)

    Akademik fəlsəfə kimya və fizikanın etdiyi kimi yekdil bilik kütləsi təqdim etmir. [18] Fəlsəfi sualların düzgün cavabları varmı? Fəlsəfi tərəqqi mövcuddurmu? Fəlsəfə zamanla həqiqətə yaxınlaşırmı? [19] Bütün bunlar fəlsəfi mübahisə mövzusudur. [20] Və fəlsəfi mübahisələr nadir hallarda tam əminliklə həll olunur.

    Bəs məqsəd nədir? Budur bəzi cavablar: [21]

    • Həqiqəti, harada və nə olursa olsun, kəşf etmək. [22]
    • Həyatımızı daha yaxşı yaşamağı öyrənmək. [23]
    • Öz baxışlarımızı, o cümlədən onların güclü və zəif tərəflərini anlamaq.
    • Öz həyatımızı araşdırmaq və seçimlərimizin və onların nəticələrinin daha çox fərqində olmaq.
    • Daha yaxşı düşünməyi və mühakimə etməyi öyrənmək. Xatırlayın: Fəlsəfənin əsas metodu arqumentləri təqdim etmək və araşdırmaqdır. [24]

    Və şübhəsiz ki, hamımız təbii olaraq ən azı bəzi fəlsəfi suallarla maraqlanırıq. Bir çox insan fəlsəfənin çox əyləncəli olduğunu düşünür. Və cavablar mövcuddursa, fəlsəfi sualların cavablarını tapmağın çox vacib olduğunu mübahisə etmək çətindir. Məsələn, quldarlığın səhv olduğunu və elmi konsensusun ümumiyyətlə etibarlı olub-olmadığını bilmək vacibdir. Beləliklə, bu sualların cavablarını tapmaq ən azı mümkün olduğu müddətcə cəhd etməliyik.

    Həmçinin, fəlsəfə təhsili ilə digər akademik sahələrdə (məsələn, GRE nəticələri və peşəkar məktəblərə qəbul) yüksək nailiyyətlər arasında güclü əlaqələr var. [25]

    4. Nəticə

    Biz fəlsəfəni digər sahələrlə müqayisə etdik. Fəlsəfənin sahələrinə nəzər saldıq. Və fəlsəfənin məqsədlərini və ya faydalarını araşdırdıq. Bəs fəlsəfə əslində nədir? İndiyə qədər dediklərimizi nəzərə alaraq, “fəlsəfə”nin ən azı qismən tərifini aşağıdakı kimi verə bilərik:

    Dünya haqqında, o cümlədən dəyərli və dəyərsiz olanlar haqqında əsaslı sualları müəyyən etməyə və cavablandırmağa çalışan, əsasən (lakin tamamilə deyil) qeyri-empirik bir tədqiqatdır.

    Qaynaq: 1000-Word Philosophy

    Notes

    [1] Berkeley 2003 [1710]: 5; Blackburn 1999: 1.

    [2] Some of the oldest formal philosophy writing we have is attributed to a group of ancient Greek philosophers called the ‘Pre-Socratics,’ because they wrote before Socrates and Plato did (cf. Curd 2019). The earliest Upanishads may go back even further (Olivelle 1998: 4 ff.).

    [3] This is similar to Encyclopaedia Britannica’s (n.d.) definition: “the rational, abstract, and methodical consideration of reality as a whole or of fundamental dimensions of human existence and experience.”

    [4] See e.g., Berryman 2020 on ancient atomism.

    [5] Metcalf 2018.

    [6] Most philosophers believe that the sciences provide knowledge relevant to traditional philosophical issues. That is, most philosophers endorse the meta-philosophy of ‘naturalism,’ according to which philosophy should be informed by the natural sciences. The usual justification for naturalism is based on the track-record of the natural sciences, including their tending toward consensus. See Bourget and Chalmers 2014: 476; Metcalf 2018; and Papineau 2019. For examples of the relevance of science to traditional philosophical issues, see Ingram and Tallent (2019: § 8); Wilce 2019; and Knobe and Nichols 2019. In these examples, special relativity may be relevant to philosophy of time; quantum mechanics may be relevant to philosophy of logic; and social science may be relevant to ethics.

    [7] This is a version of common anthologies’ categorizations. See e.g., Blackburn 1999: vii and Rosen et al. 2015.

    [8] Logicians can also study logics about obligation (McNamara 2019), about necessity and possibility (Garson 2019), and whether useful logics can contain sentences that are both true and false simultaneously (Priest et al. 2019).

    [9] Van Inwagen and Sullivan 2019.

    [10] Steup 2019; Metcalf 2020.

    [11] Value theorists also study specific topics, such as our obligations to animals (Gruen 2019) and whether governments can be legitimate (Peter 2019). See also Haramia 2018 (the entry on applied ethics in 1000-Word Philosophy) for an overview of applied ethics.

    [12] Indeed, one area where people see many connections is with religion. So what’s the difference between philosophy and religion? This is not an easy question to answer, but most religious practice proceeds from a shared starting-point consensus body of putative knowledge, and these beliefs are almost all about God or gods, the afterlife, and how to live a pious life. In contrast, in philosophy, everything is constantly open to question, and the topics are much broader than gods and the afterlife.

    [13] See e.g., McAfee 2019 and Outlaw 2019.

    [14] Van Norden 2017.

    [15] See e.g., Van Norden (op. cit.) and Buxton and Whiting 2020.

    [16] Indeed, one popular metaphilosophical view is methodological naturalism about philosophy, according to which philosophy should use the methods of the natural sciences. Some naturalists go so far as to say that traditional philosophical methods should be replaced by scientific methods. See Metcalf 2018 and Papineau 2019 for more discussion. As for tools and knowledge from other fields, statistical and probabilistic analysis is common in many areas of philosophy (see, e.g., Weisberg 2019) and special relativity may tell us something important about the philosophy of time (Ingram and Tallant 2019).

    [17] And maybe even the objects that don’t exist; see Reicher 2019.

    [18] Bourget and Chalmers 2014. Arguably, there is consensus about many philosophical questions, but we don’t consider those questions in academic philosophy, at least not anymore. For example, almost everyone knows that slavery is wrong and that women should be allowed to vote if anyone is. See also Gutting 2009 for a general survey of some apparent philosophical discoveries.

    [19] Cf. Chalmers 2015.

    [20] See, e.g., Miller 2019.

    [21] See Bierce 2008; de Montaigne 1987: 204; Russell 2010: 20 for some other statements about the nature or purpose of philosophy.

    [22] Bierce 2008.

    [23] De Montaigne 1987: 204.

    [24] See e.g., Groarke 2019 and Prinzing and Vasquez 2025. 

    [25] Daily Nous n.d. However, we do not yet know what proportion of this is a ‘selection effect’—people who are already smart major in philosophy—and how much of this is a ‘treatment effect,’ i.e., majoring in philosophy actually makes you smarter.

    References

    Berkeley, George. 2003 [1710]. A Treatise Concerning the Principles of Human Knowledge. Mineola, NY: Dover Philosophical Classics.

    Berryman, Sylvia. 2019. “Ancient Atomism.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.  

    Bierce, Ambrose. 2008. “The Devil’s Dictionary.” In Project Gutenberg (ed.), Project Gutenberg.

    Blackburn, Simon. 1999. Think: A Compelling Introduction to Philosophy. Oxford, UK and New York, NY: Oxford University Press.

    Bourget, David and David J. Chalmers. 2014. “What Do Philosophers Believe?” Philosophical Studies 170(3): 465-500.

    Buxton, Rebecca and Lisa Whiting. 2020. The Philosopher Queens: The Lives and Legacies of Philosophy’s Unsung Women. London, UK: Unbound Publishers.

    Chalmers, David J. 2015. “Why Isn’t There More Progress in Philosophy?” Philosophy 90(1): 3-31.

    Curd, Patricia. 2019. “Presocratic Philosophy.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Daily Nous. n.d. “Value of Philosophy.”

    De Montaigne, Michel. 1987. Complete Essays. Tr. M. A. Screech. London, UK: Penguin Books.

    The Editors of Encyclopaedia Britannica. N.d. “Philosophy.” In The Editors of Encyclopaedia Britannica (eds.), Encyclopaedia Britannica, Online Edition.

    Garson, James. 2019. “Modal Logic.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Groarke, Leo. 2019. “Informal Logic.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Gruen, Lori. 2019. “The Moral Status of Animals.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Gutting, Gary. 2009. What Philosophers Know: Case Studies in Recent Analytic Philosophy. Cambridge, UK: Cambridge University Press.

    Ingram, David and Jonathan Tallant. 2019. “Presentism.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Knobe, Joshua and Shaun Nichols. 2019. “Experimental Philosophy.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Markosian, Ned. 2019. “Time.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    McAfee, Noëlle. 2019. “Feminist Philosophy.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    McNamara, Paul. 2019. “Deontic Logic.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Miller, Alexander. 2019. “Realism.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Olivelle, Patrick (tr. and ed.). 1998. The Early Upaniṣads: Annotated Text and Translation. New York, NY and Oxford, UK: Oxford University Press.

    Outlaw, Lucius T. Jr. 2019. “Africana Philosophy.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Papineau, David. 2019. “Naturalism.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Peter, Fabienne. 2019. “Political Legitimacy.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Priest, Graham et al. 2019. “Paraconsistent Logic.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Prinzing, Michael and Vasquez, Michael. 2025. “Studying Philosophy: Does Make People Better Thinkers?” Journal of the American Philosophical Association. 2025: 1-19.

    Reicher, Maria. 2019. “Nonexistent Objects.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Rosen, Gideon et al. 2015. The Norton Introduction to Philosophy, Second Edition. New York, NY and London, UK: W. W. Norton & Company Ltd.

    Russell, Bertrand. 2010. The Philosophy of Logical Atomism. Oxford, UK: Routledge Classics.

    Sartwell, Crispin. 2019. “Beauty.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Steup, Matthias. 2019. “Epistemology.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Van Inwagen, Peter and Meghan Sullivan. 2019. “Metaphysics.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Van Norden, Bryan W. 2017. Taking Back Philosophy: A Multicultural Manifesto. New York, NY: Columbia University Press.

    Weisberg, Jonathan. 2019. “Formal Epistemology.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

    Wilce, Alexander. 2019. “Quantum Logic and Probability Theory.” In E. N. Zalta (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Winter 2019 Edition.

  • Fəlsəfə: Əbədi Suallardan Tarixi Mübarizəyə

    Fəlsəfə: Əbədi Suallardan Tarixi Mübarizəyə

    Ramin Cahanbəyli

    Qədim yunanlar tərəfindən fəlsəfənin ixtira edilməsindən iyirmi beş əsrdən çox vaxt keçib və bəşəriyyət hələ də azadlıq, ədalət, sevgi, ölüm, əbədilik və varlıq kimi fəlsəfi məsələlərlə məşğul olmağa davam edir. Daha da əhəmiyyətlisi isə, “Fəlsəfə nədir?” sualı özü fəlsəfi bir sualdır və müxtəlif fəlsəfi yanaşmaları əhatə edir. Şübhəsiz ki, fəlsəfə hər bir sivilizasiyanın və bəşər tarixinin hər bir dövrünün xüsusi şəkildə məşğul olduğu bir düşüncə və sualvermə tərzidir.

    Başqa sözlə, fəlsəfə çoxluq təşkil edən və tarixi bir məzmuna malikdir. Buna görə də, fəlsəfə ilə məşğul olmaq, düşüncənin tarixi və ya tarixdəki düşüncə haqqında düşünmək deməkdir. Bəs bu düşüncə tarixi necə formalaşıb və hansı eniş-yoxuşlardan keçib? Lakin əbədi və ilkin məsələlərlə məşğul olan fəlsəfə kimi bir düşüncə tərzinin tarixi olması ziddiyyətli bir məsələ deyilmi?

    Bu, əsrlər boyu filosofları məşğul edən bir sualdır. Məsələn, Heqel “Fəlsəfə Tarixi haqqında Mühazirələr” əsərinin müqəddiməsində yazır: “Fəlsəfənin məqsədi əbədi olanı dərk etməkdir… Lakin tarix bir zamanlar mövcud olmuş və başqa bir zamanda itirilmiş şeydən bəhs edir.” Maraqlıdır ki, Heqelin bəhs etdiyi bu ziddiyyət fəlsəfə tarixinin üzləşdiyi dərin bir məsələdir.

    Bir tərəfdən, Heqel kimi filosoflar Sokratdan alman idealizminə qədər fəlsəfənin gedişatını tarixdəki ilahi ağıl prosesinə uyğun gələn fenoloji və məntiqi bir inkişaf kimi nəzərdən keçirirlər. Digər tərəfdən isə, Niçe və Haydeqqer, daha sonralar isə postmodern və dekonstruktivist filosoflar bunu nihilizm (heçlik), varlığın unudulması və ya tənqidi ağlın tənəzzülü kimi qeyd edirlər. Hər bir halda, elm tarixindən fərqli olaraq, fəlsəfə tarixi ideya və fikirlərin döyüş meydanı hesab edilə bilər ki, burada “düşünmək” kateqoriyası “tərəqqi” elementindən daha vacib görünür. Çünki burada əsas məsələ indinin keçmiş üzərində üstünlüyü deyil, həqiqətin yalandan ayrılması və anlayışlarla düşünmə tərzidir.

    XX əsrin iki fransız filosofu Deleuze və Guattari’yə görə, fəlsəfə anlayışlar yaratmaq, icad etmək və qurmaq sənətidir. Başqa sözlə, fəlsəfə, müəyyən bir tarixi vəziyyətdə öz dövrlərinin məsələlərini yeni anlayışlar və ya köhnə anlayışlara yeni baxış tərzi ilə formalaşdıran və izah edən mütəfəkkirlərin səyidir. Bu mənada, hər bir yeni fəlsəfi düşüncənin qurulması və ixtirası əvvəlki baxış və anlayışların bir növ struktursuzlaşdırılması (dekonstruksiyası) ilə müşayiət olunur.

    Burada biz filosofun düşüncə tarixi ilə struktursuzlaşdırıcı dialoqu və Kant mənasında “tənqid” (sənciş/nəqd) anlayışının əsl mənası ilə üz-üzə qalırıq.

    Fəlsəfənin kütləvi populyar olmamasının səbəblərindən biri bəlkə də onun tənqidi və sualverici mahiyyətidir ki, bu da sofistləri, populistləri və despotları narahat edir və qaçmağa məcbur edir. Amerikalı mütəfəkkir Con Dyuinin sözləri ilə desək, “Həqiqətən düşünən həm uğursuzluqlarından, həm də uğurlarından dərs alır.” Lakin istibdad fəlsəfi düşüncədən fərqli olaraq, özündən uzağı və öz əksini görmə qabiliyyətinə malik deyil, çünki düşünmək cəsarəti yoxdur. Halbuki fəlsəfənin metafizik mahiyyəti bu düşüncə cəsarətində cəmləşir ki, elm, din, incəsənət və hətta bəşər tarixindən kənarda düşünmək və sual vermək lazımdır.

    Elə buna görə də Şopenhauer insanı “metafizik heyvan” adlandırır ki, fəlsəfi sualvermə qabiliyyətinə malik olduqda hər gününü gündəlik işlərinə qarşı əbədi təəccüb və heyrətlə başlaya bilər. Bu baxımdan, “Filosof kimdir?” və “Fəlsəfə nədir?” sualları Kantın “İnsan kimdir?” sualı ilə müşayiət olunur. Bu sualın müxtəlif dövrlərin filosoflarının üzləşdiyi əsas sual olduğunu demək həqiqətdən uzaq deyil.

    Kantın fəlsəfəyə, xüsusən də öz fəlsəfi düşüncəsinə, Maarifçiliyə dair tarixi şüurunun mərkəzində bu sualın əsasını insanın muxtariyyət (özünəqərarvermə) prinsipinə qoyur. Bu, insanın özünün tətbiq etdiyi azyaşlılıqdan və ya qəyyumluqdan çıxması və düşünmə cəsarətidir. Bu sualın qoyulması və xüsusən də Kantın cavabı ilə başqa bir suala çatırıq: “Düşünmə cəsarəti necə hikmətə və müdrikliyə çatmaq səyidir.”

    “Hikmətə sevgi” (Philosophia) filosofun özünü və dünyanı dərk etmək üçün təvazökar və şübhəsiz ki, natamam fəaliyyətidir. Buna görə də, bu fəaliyyət əqli və dialektik bir səydir, buna görə də Lui Althusserin dediyi kimi, fəlsəfə “nəzəri praksis”dir. Beləliklə, fəlsəfə hikmətə çatmaq üçün bir əməl və səydir, baxmayaraq ki, hikmət olduqda fəlsəfi sualın artıq mənası qalmır. Deməli, bir növ fəlsəfə əldə edilməyən, lakin səy göstərməyə və yolu getməyə dəyər olan bir şey üçün düşünmə və yaşamaq tərzidir.

    Bəlkə də buna görə fəlsəfə həqiqəti axtarmaq üçün bir səydir. Çünki filosoflar üçün həqiqət ona yaxınlaşdıqca bizdən uzaqlaşan bir üfüq kimidir. Buna görə də, fəlsəfənin həqiqəti həqiqətə çatmamaqdadır.

  • Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələri: Yaranışından Müasir Dövrlərə

    Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələri: Yaranışından Müasir Dövrlərə


    Azərbaycan Ordusunun Yaranış və Yenidən Qurulma Tarixi

    Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələrinin tarixi 26 iyun 1918-ci ilə, Azərbaycan Demokratik Respublikası (ADR) dövrünə gedib çıxır. Çar Rusiyası İmperiyasının süqutundan sonra, bu ilkin hərbi struktur yeni yaranmış dövləti xarici və daxili təhdidlərdən müdafiə etmək məqsədi ilə yaradılmışdır və tərkibində piyada və artilleriya diviziyaları, süvari hissələr, eləcə də bir aviasiya eskadronu mövcud idi. Lakin 1920-ci ildə Qırmızı Ordunun hücumu və bu ərazilərin Sovet İttifaqına qatılması ilə ADR Silahlı Qüvvələri ləğv edildi və onların funksiyaları Xalq Hərbi Komissarlığına həvalə olundu.

    İkinci Dünya müharibəsi zamanı Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikası Sovet İttifaqının enerji strategiyasında mühüm rol oynayırdı, çünki Şərq Cəbhəsinin neft tələbatının böyük bir hissəsi Bakı neft yataqlarından təmin olunurdu. Bakı neftinin əhəmiyyəti o dərəcədə idi ki, Almaniyanın Vermaxtı “Edelveys” əməliyyatında bu şəhəri və onun neft yataqlarını Sovet İttifaqının yanacaq təminatını zəiflətmək üçün strateji hədəf seçmişdi. Bu müharibədə təxminən 800 min azərbaycanlı Qırmızı Ordu sıralarında xidmət etmiş, onlardan 400 minə yaxını həyatını itirmişdir. Azərbaycanlı döyüşçülər Qırmızı Orduda 223, 227, 396, 402 və 416-cı atıcı diviziyaların tərkibində təşkil edilmişdilər.

    Soyuq Müharibə dövründə Azərbaycan Respublikası 4-cü Sovet Ordusunun yerləşdirilmə yeri kimi strateji əhəmiyyət daşıyırdı. 1988-ci ilə qədər bu ordunun döyüş təşkilatı 23, 60, 75 və 295-ci qvardiya motoatıcı diviziyalarından ibarət idi, bunlardan 75-ci diviziya Naxçıvanda müstəqil yerləşdirilmişdi. 4-cü Ordu, həmçinin raket və hava hücumundan müdafiə briqadalarına, artilleriya və reaktiv alaylara malik idi. Bundan əlavə, Sovet Raket və Artilleriya Agentliyinə bağlı olan 49-cu arsenal da Azərbaycan ərazisində yerləşirdi.

    Sovet İttifaqının süqutundan sonra, Azərbaycan Respublikasının müasir Silahlı Qüvvələri 9 oktyabr 1991-ci ildə yenidən təsis edildi. Bu proses əsasən Sovet Ordusundan Azərbaycan ərazisində qalan hissələr və texnika bazasında formalaşdı və hüquqi əsası **”Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələri haqqında Qanun”**un qəbulu ilə təsbit edildi. 1992-ci ilin yayında Azərbaycan Müdafiə Nazirliyi Moskvaya ultimatum göndərərək öz ərazisində yerləşən hissələr, texnika və silah-sursat üzərində nəzarəti tələb etdi, nəticədə 4-cü Sovet Ordusunun əmlakının böyük bir hissəsi bu yeni yaranmış dövlətə verildi.

    Yeni ordunun formalaşması prosesində əsas məqam 1993-cü il və Heydər Əliyevin rəhbərliyi dövrü oldu. O, müxtəlif siyasi fraksiyalara bağlı olan səpələnmiş silahlı qrupları birləşdirərək vahid komandanlıq altında fəaliyyət göstərən nizamlı və vahid bir ordu yaratdı. Ondan əvvəl Azərbaycanın ilk prezidenti Ayaz Mütəllibov müstəqil ordu yaratmağa o qədər də həvəs göstərməmiş və daha çox Sovet qoşunlarına arxalanmışdı. Hətta 1991-ci ilin sentyabrında parlamentin ordu yaratmaq qərarından sonra belə, hökumət və müxalif “Azərbaycan Xalq Cəbhəsi” partiyası arasındakı kəskin fikir ayrılıqları vahid silahlı qüvvələrin formalaşmasına mane olmuşdu.


    Bakı Respublikasının Silahlı Qüvvələri Müasir Dövrdə

    Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələri mövcud strukturunda üç əsas qola bölünür: Quru Qoşunları, Hərbi Hava Qüvvələri/Hava Hücumundan Müdafiə (vahid qol kimi fəaliyyət göstərir) və Hərbi Dəniz Qüvvələri. Bu üç qol ölkənin müdafiə qabiliyyətinin əsasını təşkil edir.

    Bu əsas qollarla yanaşı, xüsusi şəraitlərdə milli müdafiəni gücləndirmək üçün səfərbər edilə bilən əlavə qüvvələr də mövcuddur. Bu qüvvələrə Milli Qvardiya, Daxili Qoşunlar, Dövlət Sərhəd Xidməti və Dövlət Xüsusi Mühafizə Xidməti daxildir.

    • Dövlət Xüsusi Mühafizə Xidməti (DXMX): Prezidentin və digər yüksək vəzifəli şəxslərin şəxsi mühafizəsini təmin etmək vəzifəsini daşıyan təhlükəsizlik qurumudur.
    • Azərbaycan Respublikası Milli Qvardiyası (Milli Qvardiya): DXMX çərçivəsində fəaliyyət göstərir və əsas missiyası mühüm dövlət binalarını, yüksək vəzifəli şəxsləri və strateji obyektləri qorumaqdır.
    • Azərbaycan Respublikası Daxili Qoşunları (Daxili Qoşunlar): Daxili İşlər Nazirliyinin tabeliyində jandarma qüvvəsi kimi fəaliyyət göstərir. Əsas vəzifələri ictimai asayişin qorunması, kritik infrastrukturun mühafizəsi və polisə kütləvi iğtişaşlara nəzarətdə kömək etməkdir. Bu qüvvəyə ən azı 11 xüsusi təyinatlı əməliyyat hissəsi daxildir (“Pələng”, “Qurd”, “Əqrəb” və s. kimi tanınan).
    • Dövlət Sərhəd Xidməti (DSX): Ölkənin quru və dəniz sərhədlərinin mühafizəsinə cavabdehdir. Əməliyyat strukturu sərhəd hissələri, dəniz və hava hissələri, sərhəd nəzarəti hissələri və digər dəstək infrastrukturlarından ibarətdir. Mühüm hissələrindən biri Dəniz Briqadasıdır (Azərbaycan Sahil Mühafizəsi).

    Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin İyerarxiyası və Komandanlığı

    • Ali Baş Komandanlıq: Silahlı Qüvvələrin ali komandanlığı Prezidentə qayıdır. Konstitusiyaya görə, Prezident (hazırda İlham Əliyev) Ali Baş Komandan sayılır və müdafiə və təhlükəsizlik sahəsində geniş səlahiyyətlərə malikdir. Prezident, həmçinin hərbi, təhlükəsizlik və məhkəmə məsələlərini nəzərdən keçirən əsas məşvərət orqanı olan Təhlükəsizlik Şurasına sədrlik edir.
    • Müdafiə Nazirliyi: İcra səviyyəsində Müdafiə Nazirliyi siyasətlərin hazırlanması, Silahlı Qüvvələrin təşkili, təhsili, büdcəsi və dəstəyinə cavabdeh olan dövlət qurumu kimi çıxış edir.
    • Silahlı Qüvvələrin Baş Qərargah rəisi: Eyni zamanda Müdafiə nazirinin birinci müavini kimi fəaliyyət göstərir və hərbi strukturun başında durur.
    • Baş Qərargah: Müdafiə Nazirliyinə nisbətən müəyyən səviyyədə müstəqil olan tam əməliyyat – hərbi qurumdur. Əsas vəzifələri döyüş əməliyyatlarına komandanlıq etmək, onları planlaşdırmaq və həyata keçirmək, döyüş meydanında qüvvələri əlaqələndirmək və müharibənin strateji idarəetməsidir. Baş Qərargah son onilliklərdə Sovet modelindən uzaqlaşaraq Türkiyə və NATO-nun müasir standartlarına uyğunlaşmaq üçün dərin islahatlar aparmışdır.

    Azərbaycan Respublikası Quru Qoşunlarının Strukturu və Təşkili

    Azərbaycan Respublikası Quru Qoşunları (Quru Qoşunları) ölkənin hərbi gücünün əsas sütunudur və altı əsas korpus şəklində təşkil edilmişdir:

    Ordu KorpusuYerləşmə/Əsas Əməliyyat Bölgəsi
    1-ci Ordu Korpusu (Bərdə)Qərb oxu, Gəncə ətrafı, ölkənin qərb cəbhələrini əhatə edir.
    2-ci Ordu Korpusu (Beyləqan)Ermənistanın keçmiş işğal etdiyi ərazilər və Azərbaycan-İran sərhədinin bəzi hissələri ilə üzbəüz.
    3-cü Ordu Korpusu (Şəmkir)Şimal-qərb oxu və Ermənistanın keçmiş mövqelərinin qarşısında.
    4-cü Ordu Korpusu (Bakı)Abşeron yarımadasının, sahilin və paytaxt Bakının mühafizəsinə cavabdehdir.
    Naxçıvan Əlahiddə Ümumqoşun Ordusu (keçmiş 5-ci Korpus əsasında)Yalnız Naxçıvan ərazisində fəaliyyət göstərir, müdafiə qabiliyyətini gücləndirmək üçün yaradılıb.
    6-cı Ordu KorpusuYeni yaradılmış struktur, daimi yerləşməsi yoxdur, xüsusi şəraitdə fəallaşır.

    E-Tablolar’a aktar

    Qüvvələrin bu cür yerləşdirilməsi Azərbaycan Ordusunun strateji diqqətinin Dağlıq Qarabağ münaqişəsinə və hərtərəfli sərhəd müdafiəsinə, xüsusən də Ermənistan və İranla sərhədlərə yönəldiyini aydın şəkildə göstərir.


    Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələrinin Şəxsi Heyəti

    2025-ci ilin məlumatlarına əsasən:

    • Fəal heyət: 126,400 nəfər
    • Hərbiləşdirilmiş qüvvələr: 15,000 nəfər
    • Ehtiyat qüvvələr: 300,000 nəfər

    Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələrinin Təchizatı və Silahları

    Quru Qoşunları Sovet dövrü texnikası, müasir xarici alışlar və daxili istehsalın kombinasiyasından istifadə edir.

    1. Əsas Döyüş Tankları (MBT)

    Mövcud ehtiyatlara T-55, T-72 və T-90 tankları daxildir (ehtimal ki, təxminən 500 ədəd fəaliyyətdədir).

    • T-72: Ən çox sayda olan fəaliyyət tankı (300-400 ədəd), İsraillə əməkdaşlıq çərçivəsində ASLAN standartına qədər təkmilləşdirilmişdir.
    • T-90S: Azərbaycanın ən qabaqcıl tankıdır. Rusiyadan ən azı 93-100 ədəd alınıb.

    2. Piyada Döyüş Maşınları (IFV)

    • BMP (BMP-1, BMP-2, BMP-3) və BMD (BMD-1) ailələri daxildir. BMP-1 və BMP-2 İsrail tərəfindən təkmilləşdirilmişdir.

    3. Zirehli Şəxsi Heyət Daşıyıcıları (APC)

    • MT-LB, BTR-70 və BTR-60 (Sovet modelləri) daxil olmaqla, donanmanın əsas hissəsi təxminən 230 ədəd BTR-82 alınması ilə əvəz edilmişdir.

    4. Zirehli Döyüş Maşınları (ACV)

    Quru Qoşunları 700-dən çox təkərli zirehli maşına malikdir.

    • Türkiyə: 350 ədəd Cobra I və Cobra II, 200 ədəd Otokar APV.
    • İsrail: 106 ədəd SandCat (Spike tank əleyhinə raketlərlə təchiz edilmişdir).
    • Cənubi Afrika: 110 ədəd Marauder və Matador (ölkənin müdafiə sənayesində istehsal edilir).

    5. Artilleriya, Raket və Raket Sistemləri

    • Özüyeriyən Artilleriya: Klassik Sovet sistemləri (2S1, 2S3, 2S7, 2S19), həmçinin Serbiyanın müasir sistemləri (Nora B-52, Dita) və İsrail sistemləri (ATMOS 2000).
    • Çoxlüləli Raket Sistemləri (MLRS): BM-21 Grad, 9A52 Smerch, Çexoslovakiyanın RM-70 sistemləri və Türkiyənin müasir kompleksləri T-300 Kasırga və TRG-230 (Bayraktar TB2 PUA-ları ilə inteqrasiya olunub). Həmçinin Polonez, IMI Lynx və TOS-1A sistemləri.
    • Taktiki Ballistik Raketlər: Sovet OTR-21 Tochka-U (120 km mənzilli) və İsrailin LORA raketləri (430 km mənzilli).

    Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələrinin Strukturu və Təşkili – Hərbi Hava Qüvvələri

    Hərbi Hava Qüvvələri və Hava Hücumundan Müdafiə qüvvələri milli hava məkanının mühafizəsinə və Quru Qoşunlarına həyati hava dəstəyi verməyə cavabdehdir. Şəxsi heyətin sayı təxminən 12,000 nəfərdir və 154 hava gəmisinə malikdir.

    1. Qırıcı və Dəstək Təyyarələri

    • Qırıcılar: 11 ədəd MiG-29A və 3 ədəd MiG-29UB.
    • Sifarişdə olan qırıcılar: 40 ədəd CAC/PAC JF-17 Thunder Block 3 (Pakistanla 4.6 milyard dollarlıq müqavilə).
    • Yaxın Dəstək (CAS): TUSAŞ Türkiyə tərəfindən təkmilləşdirilmiş 33 ədəd Su-25 və 5 ədəd Su-25UB.

    2. Helikopterlər

    • Döyüş: 23 ədəd Mi-24V, 12 ədəd Mi-24G, 24 ədəd Mi-35M.
    • Nəqliyyat: Mi-17-1V, Mi-8MTV-1 və s.

    3. Hava Hücumundan Müdafiə Sistemləri

    • Uzaq Mənzilli: S-300PMU-2 Favorit, Barak-8, S-200
    • Orta Mənzilli: Buk-M1, Krug
    • Qısa Mənzilli: Osa, Strela-10, Şilka

    4. Pilotsuz Uçuş Aparatları (PUA)

    • Döyüş PUA-ları: Bayraktar TB2, Bayraktar Akıncı, IAI Harop, SkyStriker, Zərbə, İtiqovan.
    • Kəşfiyyat PUA-ları: Elbit Hermes 900, Hermes 450, IAI Heron, IAI Searcher və s. (bəzi PUA-lar Azərbaycanda lisenziyalı istehsal olunur).

    Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələrinin Strukturu və Təşkili – Hərbi Dəniz Qüvvələri

    Hərbi Dəniz Qüvvələri (Azərbaycan Hərbi Dəniz Qüvvələri) fəaliyyətini yalnız Xəzər dənizində cəmləşdirmişdir və sahilyanı donanma kimi çıxış edir. Şəxsi heyəti təxminən 2,200 nəfərdir.

    1. Sahil Patrul və Döyüş Gəmiləri

    • Yüngül Freqat: Petya sinifli “Qusar” gəmisi (ABŞ və Türkiyə ilə əməkdaşlıqla modernləşdirilib).
    • İsrail Gəmiləri: Bir neçə Shaldag sinifli gəmi (Spike raket sistemləri ilə təchiz edilmişdir) və Sa’ar 62-class donanması (Sahil Mühafizəsinə ayrılmışdır).

    2. Sualtı Qayıqlar

    • 4 ədəd Triton-2m və Triton-1 sinifli kiçik sualtı qayıqlar (dəniz kəşfiyyatı və xüsusi qüvvələrin daşınması üçün).

    Azərbaycan Respublikası Xüsusi Təyinatlı Qüvvələri

    Azərbaycan Xüsusi Təyinatlı Qüvvələri (XTQ) bu ölkənin ən elit hərbi hissələrindən biridir və tarixi 30 aprel 1999-cu ilə gedib çıxır.

    • Təlim: Bu qüvvənin qurulması və təlimi Türkiyə Xüsusi Qüvvələrinin Komandanlığı ilə sıx əməkdaşlıq çərçivəsində həyata keçirilmişdir. Şəxsi heyətin böyük bir hissəsi Türkiyə və Pakistanın hərbi akademiyalarında təhsil alır.
    • Əməliyyat Rolu: 2020-ci il İkinci Qarabağ müharibəsində Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin döyüş uğurlarında həlledici rol oynamışdır.

    Azərbaycan Respublikasının Müdafiə Sənayesi və Beynəlxalq Əməkdaşlıq

    Azərbaycan Respublikasının Müdafiə Sənayesi Nazirliyi (MİSN) 16 dekabr 2005-ci ildə yaradılmışdır və müdafiə məhsullarının layihələndirilməsi, istehsalı və texniki xidmətinə cavabdehdir.

    • İstehsal Mərkəzləri: Əsas istehsal mərkəzlərinə “İqlim” TPE (zirehli texnikanın mexaniki hissələri), “Avia-Aqreqat” Zavodu (hərbi və mülki təyyarə hissələri) və “Sanayejihaz” TPE (dəqiq elektron avadanlıqlar) daxildir.

    Hərbi-Texniki Beynəlxalq Əməkdaşlıq

    Azərbaycan 60-a yaxın ölkə ilə hərbi-texniki sahədə fəal əməkdaşlıq edir.

    • Türkiyə: Azərbaycanın ən yaxın müttəfiqi və 2023-cü ilə qədər ən böyük silah tədarükçüsü. Əməkdaşlıq birgə istehsalı, Baş Qərargahın NATO standartlarına yüksəldilməsini və XTQ-nin təlimini əhatə edir.
    • İsrail: Son illərdə Azərbaycanın ən böyük silah tədarükçüsü. Yüksək texnologiyalar təmin edilir, o cümlədən Azərbaycanda PUA zavodlarının qurulması və TecSAR kəşfiyyat peyk sistemi üzrə əməkdaşlıq.
    • Pakistan: Hərbi sursat istehsalı və XTQ-nin təlimi üzrə əməkdaşlıq. 40 ədəd JF-17 Thunder Block 3 qırıcısının alınması.
    • Hindistan: Son razılaşmalar ATAGS yedəklənən artilleriya, MArG özüyeriyən artilleriya, Pinaka Çoxlüləli Raket Sistemləri və Akash yer-hava raket sistemlərinin alınmasını əhatə edir.

    Azərbaycan Respublikasının Müdafiə Büdcəsi Trendləri

    Azərbaycanın hərbi xərcləri əhəmiyyətli dərəcədə artmışdır:

    • 2020: 2.24 milyard dollar
    • 2021: 2.70 milyard dollar
    • 2025: 5 milyard dollara yaxın (2024-cü illə müqayisədə 747 milyon dollarlıq əhəmiyyətli artım).

    Qaynaq: تحولات جهان اسلام

    Ministry of Defense of the Republic of Azerbaijan | Azerbaijani Armed Forces – Wikipedia | Ministry of Defence (Azerbaijan) – Wikipedia | Azerbaijani Armed Forces Facts for Kids | State Border Service of Azerbaijan – Wikipedia (اهداف و مأموریت‌ها) | State Border Service of Azerbaijan – Wikipedia | Internal Troops of Azerbaijan – Wikipedia | Land Forces – Ministry of Defense | Special Forces of Azerbaijan – Wikipedia | Ilham Aliyev | Britannica | Azerbaijani Land Forces – Wikipedia | A Turkish base in Azerbaijan? – Aze.Media | Military Medicine Almanac: Azerbaijan | President of Azerbaijan – Wikipedia | Azerbaijani Navy – Wikipedia | Сухопутные войска Азербайджана – Википедия | Nakhchivan Garrison – Wikipedia | Azerbaijan Armed Forces Celebrate 107th Anniversary – Caspian News | Ministry of Defence Industry of Azerbaijan – Wikipedia | Reassessing Armenia’s Deterrence Strategy in 2025 | Azerbaijani Air Forces – Wikipedia | Azerbaijan Air Force – Ministry of Defense | Navy Forces – Ministry of Defense | Azerbaijani Armed Forces – Wikipedia (یگان ویژه) | Azerbaijan Produces Artillery Shells for Ukraine – Defense Mirror | Azerbaijani Army Ranks Among Top Global Forces – Caliber.Az | Azerbaijan Military Spending – Macrotrends | Azerbaijani Armed Forces Archives – Air & Space Forces Magazine | Azerbaijan Army Overview – Military.com | Azerbaijan Security and Defense Review – Eurasianet

Son Xabarlar