دسته: گزارش

  • در دیدار رهبران امریکا و چین چه گذشت؟

    در دیدار رهبران امریکا و چین چه گذشت؟

    شی جین‌پینگ در دیدار با ترامپ، شرایط جلوگیری از درگیری نظامی امریکا و چین را مطرح کرد. پیشنهادهای رئیس‌جمهور چین برای کاهش تنش‌ها در حالی مطرح می‌شود که دو کشور در عرصه‌های هوش مصنوعی و تجارت وارد دوره‌ای از رقابت شدید شده‌اند

    رابرت تِیت
    منبع: روزنامهٔ گاردین
    جمعه ٢٥ سپتامبر ۲۰۲۶ مطابق ٣ مهر ۱۴۰۵

    شی جین‌پینگ خواستار همکاری گسترده با واشنگتن شده است تا از گرفتار شدن در «دام توسیدید» جلوگیری شود؛ وضعیتی که در بحبوحهٔ افزایش تنش‌ها بر سر هوش مصنوعی، تجارت و تایوان، می‌تواند ایالات متحده و چین را در مسیر برخورد نظامی قرار دهد.

    رئیس‌جمهور چین در آغاز نشست خود با دونالد ترامپ در کاخ سفید، شرایطی را برای دستیابی به تفاهم متقابل مطرح کرد که به گفتهٔ او می‌تواند این دو ابرقدرت رقیب را از یک درگیری نظامی احتمالی در آینده دور سازد و در مسیر منافع متقابل قرار دهد.

    شی گفت به‌جای رویارویی، باید شرایطی فراهم شود که در آن «تحقق نوزایی بزرگ ملت چین و دوباره عظمت بخشیدن به امریکا، هم‌زمان و هم‌سو با یکدیگر پیش بروند» و این باید هدف دو کشور باشد. او در این سخنان به شعار سیاسی مشهور ترامپ اشاره کرد.

    شی، در حالی که ترامپ به سخنان او گوش می‌داد، گفت:

    «ما باید ارتباطات را تقویت کنیم. چین و ایالات متحده از لحاظ شرایط ملی با یکدیگر تفاوت دارند، اما دو کشور ما می‌توانند از طریق گفت‌وگوهای صریح، عمیق و مستمر، یکدیگر را بهتر درک کنند، ضمن کنار گذاشتن اختلاف‌ها در پی یافتن زمینه‌های مشترک باشند و اعتماد متقابل را افزایش دهند.»

    او افزود:

    «ما باید در صلح در کنار یکدیگر زندگی کنیم. چین و ایالات متحده، به‌عنوان دو کشور بزرگ، از همکاری سود خواهند برد و هر دو از رویارویی زیان خواهند دید. نیروهای نظامی دو کشور ما باید گفت‌وگوهای منظم خود را حفظ کنند و سازوکارهای ارتباطی برای مدیریت و جلوگیری از بحران را بهبود بخشند.»

    شی گفت در صورت فراهم شدن چنین شرایطی، «می‌توان بر دام توسیدید غلبه کرد». منظور او پدیده‌ای بود که به نام توسیدید، تاریخ‌نگار یونانی، شناخته می‌شود و به تنش‌هایی اشاره دارد که هنگام به چالش کشیده شدن سلطهٔ یک قدرت تثبیت‌شده از سوی یک قدرت نوظهور پدید می‌آید.

    شی در دیدار ماه می خود با ترامپ در بیجینگ نیز این اصطلاح را به کار برده و از رئیس‌جمهور امریکا پرسیده بود که چگونه قصد دارد از گرفتار شدن در این دام جلوگیری کند.

    پیشنهادهای او برای کاهش تنش‌ها — که دعوت از ۱۰۰ هزار جوان امریکایی برای سفر به چین در چارچوب برنامه‌های تبادلهٔ دانشجویی را نیز شامل می‌شد — در دوره‌ای مطرح شده است که رقابت میان دو قدرت بر سر هوش مصنوعی و تجارت به‌شدت افزایش یافته و هر یک از دو طرف بر کالاهای طرف مقابل تعرفه وضع کرده است.

    ترامپ پیش از آن، از شی و همسرش، پِنگ لی‌یوان، در کاخ سفید استقبال کرده و خاطرنشان ساخته بود که شی نخستین رهبر چین است که برای دومین بار در قالب یک سفر رسمی دولتی به ایالات متحده سفر می‌کند. سفر قبلی او در سال ۲۰۱۵، زمانی انجام شده بود که باراک اوباما رئیس‌جمهور امریکا بود.

    ترامپ گفت:

    «رئیس‌جمهور شی و خانم پنگ در مقطعی مهم برای امریکا، یعنی در دوصد و پنجاهمین سالگرد تأسیس کشور ما، به اینجا آمده‌اند.»

    ترامپ گفت که با شی «دوستی واقعاً بزرگی» ایجاد کرده است.

    او افزود:

    «من و رئیس‌جمهور شی در زمینهٔ مسائلی که دو کشور ما با آن روبه‌رو هستند، پیشرفت‌های چشمگیری داشته‌ایم. تیم‌های ما برای تشویق به ایجاد روابط تجارتی متوازن‌تر تلاش کرده‌اند؛ از جمله فراهم کردن دسترسی تازه به بازار برای کشاورزان و دامداران امریکایی.»

    او گفت که در سفر کنونی دربارهٔ امنیت، فناوری و هوش مصنوعی نیز گفت‌وگو خواهد شد؛ فناوری‌ای که ترامپ آن را «ابرهوش» نامید، اصطلاحی که روز سه‌شنبه در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد مطرح کرده بود.

    شی نیز از روابط شخصی خود با همتای امریکایی‌اش تمجید کرد و گفت:

    «من و رئیس‌جمهور ترامپ برای یکدیگر احترام قایل هستیم. ما رابطهٔ شخصی خوبی ایجاد کرده‌ایم و ارتباط خود را حفظ کرده‌ایم.»

    او مستقیماً خطاب به ترامپ گفت:

    «در جریان سفر شما به چین در سال جاری، توافق کردیم که روابط سازندهٔ چین و ایالات متحده را بر پایهٔ ثبات راهبردی بنا کنیم. من آماده‌ام با شما همکاری کنم تا کشتی عظیم روابط چین و امریکا را در مسیری باثبات به‌سوی آینده هدایت کنیم.»

    مراسم استقبال در کاخ سفید پس از آن برگزار شد که ترامپ شام روز قبل، در اقدامی غیرمعمول، شخصاً به پایگاه نیروی هوایی اندروز در ایالت مریلند رفته بود تا در میدان هوایی از رهبر چین و همسرش استقبال کند.

    بخش زیادی از همان تشریفات در مراسم روز پنج‌شنبه نیز تکرار شد و سرودهای ملی هر دو کشور نواخته شد. ملانیا، همسر ترامپ، در کنار او ایستاده بود و اعضای کابینه و مشاوران ارشد رئیس‌جمهور نیز مراسم را تماشا می‌کردند؛ از جمله ناتالی هارپ، دستیار ویژهٔ ترامپ که همکارانش به او لقب «چاپگر انسانی» داده‌اند.

    ترامپ و شی پس از مراسم و سخنرانی‌های خوشامدگویی، گفت‌وگوهای دوجانبه برگزار کردند.

    ترامپ سپس شامگاه پنج‌شنبه در کاخ سفید میزبان شی در یک ضیافت رسمی دولتی بود. از جمله چهره‌های سرشناس صنعت فناوری که به این ضیافت دعوت شده بودند، جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا؛ مارک زاکربرگ، مدیرعامل متا؛ تیم کوک، رئیس اپل؛ ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیس‌اکس و تسلا؛ و سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI، بودند.

    ترامپ در سخنان خود در این ضیافت به بزرگان صنعت حاضر در مجلس اشاره کرد و از زمانی یاد کرد که دیپلومات‌های چینی ۱۵۸ سال پیش برای نخستین بار وارد ایالات متحده شدند و با روشنفکران امریکایی مانند هنری دیوید ثورو و چهره‌های برجستهٔ سیاسی دیدار کردند.

    او گفت:

    «امشب، در حالی که شماری از برجسته‌ترین رهبران عصر خود در عرصه‌های تجارت، فرهنگ و حکومت در کنار ما حضور دارند، روح آن نخستین دیدار در خاک امریکا را دوباره زنده می‌کنیم. در یک سو، چین بر هزاران سال تاریخ و سنت، از سون تزو تا سون یات‌سن، تکیه دارد. ما امریکایی‌ها نیز وارث میراث ایمان از اورشلیم تا روم، دموکراسی آتن باستان، پیروزی‌های اسپارت و آزادی‌ای هستیم که ۲۵۰ سال پیش در فیلادلفیا اعلام شد.»

    ترامپ همچنین بار دیگر از روابط خود با رهبر چین تمجید کرد.

    او گفت:

    «من و رئیس‌جمهور شی هر دو درک می‌کنیم که نمایندهٔ نظام‌های متفاوتی هستیم، اما پیوندهای میان مردم ما پایدار است و روابط ما هیچ‌گاه بهتر از اکنون نبوده است.»

    شی نیز در این ضیافت سخنرانی کرد و گفت که گفت‌وگوهایش با ترامپ در جریان این سفر به «تفاهم مشترک در مورد بسیاری از مسائل» انجامیده است. او همچنین پیشنهاد کرد که ایالات متحده و چین رویکرد تازه‌ای برای همکاری با یکدیگر پیدا کنند.

    شی گفت:

    «چین و ایالات متحده باید به‌عنوان دو کشور بزرگ و مسئولیت‌پذیر عمل کنند.»

    با وجود لحن هماهنگ و آشتی‌جویانه‌ای که هر دو رهبر در پیش گرفتند، تحلیلگران نسبت به امکان دستیابی به ترتیبات پایدار و درازمدت در مورد مجموعه‌ای از مسائل ابراز تردید کرده‌اند.

    در رقابت بر سر هوش مصنوعی، ایالات متحده محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌ای بر صادرات ریزتراشه‌ها، نیمه‌رساناها، نرم‌افزارها و تجهیزات تولید تراشه اعمال کرده است؛ اقدامی که هدف آن کند ساختن روند توسعهٔ چین در این عرصه است.

    آتش‌بس تجارتی‌ای که ترامپ و شی سال گذشته در کوریای جنوبی بر سر آن توافق کرده بودند و هدفش پایین نگه داشتن تعرفه‌ها بود، قرار بود در ماه نوامبر منقضی شود؛ اما اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، گفته است که این توافق اکنون تا ماه فبروری تمدید شده است.

    تحلیلگران معتقدند این تمدید نشان می‌دهد که ترامپ همچنان از امتیازهایی که شی در زمینهٔ تجارت پیشنهاد کرده، رضایت ندارد و می‌خواهد فشار بر چین را حفظ کند؛ به این امید که اگر دو رهبر بار دیگر در نشست گروه ۲۰ که قرار است در ماه دسمبر در میامی برگزار شود دیدار کنند، بتواند به توافق بهتری دست یابد.

    با وجود جنگ تجارتی میان دو کشور، ورود کالاهای چینی به ایالات متحده همچنان به‌شدت افزایش یافته است. چین در مسیری قرار دارد که برای دومین سال پیهم، مازاد تجارتی خود را به یک تریلیون دالر برساند.

    منبع

    لینک مطلب:

    At Trump meeting, Xi Jinping lays out terms to avoid US-China military conflict https://www.theguardian.com/us-news/2026/sep/24/xi-jinping-trump-china-cooperation-thucydides-trap?CMP=share_btn_url
    ————————————

     

  • نظرسنجی دربارهٔ دوستان و دشمنان ترکیه

    نظرسنجی دربارهٔ دوستان و دشمنان ترکیه

    • مؤسسه ASAL Araştırma در اوت ۲۰۲۶ است یک نظرسنجی دربارهٔ دوستان. و دشمنان ترکیه انجام داده که نتایج آن در ۱۴ سپتامبر منتشر شده است. این نظرسنجی با عنوان ارزیابی «کشورهای دوست و دشمن ترکیه» انجام شده و در آن از شهروندان ترکیه درباره رابطه کشورشان با ۱۱ کشور پرسیده‌اند. طبق گزارش منتشرشده، پیمایش در ۵ تا ۱۰ اوت ۲۰۲۶ در ۲۶ استان، با ۲ هزار نفر بالای ۱۸ سال و به روش CATI انجام شده است؛ حاشیه خطای اعلام‌شده نیز ±۲٫۵ درصد در سطح اطمینان ۹۵ درصد است.

    نتایج

    کشور دوست دشمن نظری ندارم/بدون پاسخ
    آذربایجان ۵۶٫۵٪ ۲۴٫۹٪ ۱۸٫۶٪
    ژاپن ۵۰٫۲٪ ۳۷٫۰٪ ۱۲٫۸٪
    چین ۴۸٫۰٪ ۴۲٫۶٪ ۹٫۴٪
    ایتالیا ۴۶٫۷٪ ۳۷٫۱٪ ۱۶٫۲٪
    آلمان ۴۵٫۳٪ ۴۲٫۴٪ ۱۲٫۳٪
    ایران ۳۹٫۰٪ ۴۱٫۹٪ ۱۹٫۱٪
    روسیه ۳۸٫۴٪ ۴۲٫۰٪ ۱۹٫۶٪
    فرانسه ۲۲٫۰٪ ۵۸٫۵٪ ۱۹٫۵٪
    یونان ۲۰٫۶٪ ۶۶٫۶٪ ۱۲٫۸٪
    آمریکا ۱۶٫۰٪ ۷۰٫۵٪ ۱۳٫۵٪
    اسرائیل ۵٫۲٪ ۸۴٫۰٪ ۱۰٫۸٪

    منبع این ارقام گزارش نتایج نظرسنجی ASAL است.

    چند نکته مهم درباره نتایج

    ۱. آذربایجان با فاصله قابل توجه در صدر کشورهای دوست قرار دارد.
    ۵۶٫۵ درصد پاسخ‌دهندگان آذربایجان را «دوست» دانسته‌اند؛ یعنی بالاترین میزان در میان همه کشورهای مورد پرسش. فاصله آذربایجان با ژاپن، که با ۵۰٫۲ درصد در رتبه بعدی قرار دارد، ۶٫۳ واحد درصد است. همچنین فقط ۲۴٫۹ درصد آذربایجان را «دشمن» دانسته‌اند.

    ۲. ژاپن و چین در گروه کشورهای نسبتاً مثبت قرار گرفته‌اند.
    ژاپن با ۵۰٫۲ درصد «دوست» و چین با ۴۸ درصد «دوست» در جایگاه بالایی قرار دارند. درباره چین نکته جالب این است که فاصله میان «دوست» و «دشمن» چندان زیاد نیست: ۴۸ در برابر ۴۲٫۶ درصد. بنابراین درباره چین نمی‌توان گفت نگرش جامعه ترکیه یکدست مثبت است.

    ۳. کشورهای اروپایی وضعیت متفاوتی دارند.
    ایتالیا و آلمان هنوز درصد «دوست» بالاتری نسبت به «دشمن» دارند؛ اما درباره فرانسه، یونان و آمریکا وضعیت برعکس است. برای مثال فرانسه ۲۲ درصد دوست و ۵۸٫۵ درصد دشمن، یونان ۲۰٫۶ درصد دوست و ۶۶٫۶ درصد دشمن، و آمریکا ۱۶ درصد دوست و ۷۰٫۵ درصد دشمن ارزیابی شده است.

    ۴. ایران در منطقه میانی و نسبتاً دوپاره قرار گرفته است.
    ۳۹ درصد ایرانی‌ها را «دوست» و ۴۱٫۹ درصد «دشمن» دانسته‌اند؛ بنابراین اختلاف فقط ۲٫۹ واحد درصد است. علاوه بر این، ۱۹٫۱ درصد گفته‌اند نظری ندارند. این رقم نشان می‌دهد که در این پیمایش، تصویر ایران در افکار عمومی ترکیه به اندازه تصویر آمریکا، یونان یا اسرائیل یک‌طرفه نیست.

    ۵. روسیه نیز تقریباً در همین وضعیت قرار دارد.
    ۳۸٫۴ درصد روسیه را دوست و ۴۲ درصد دشمن دانسته‌اند و ۱۹٫۶ درصد نظری نداشته‌اند. بنابراین جامعه ترکیه در مورد روسیه نیز نگرشی دوگانه دارد.

    ۶. اسرائیل با فاصله زیاد در انتهای جدول قرار گرفته است.
    ۸۴ درصد پاسخ‌دهندگان اسرائیل را «دشمن» دانسته‌اند و تنها ۵٫۲ درصد آن را «دوست» تلقی کرده‌اند. این بالاترین میزان تلقی یک کشور به‌عنوان دشمن در میان کشورهای مورد بررسی است.

    یک نکته مهم درباره مقایسه با نظرسنجی قبلی

    این نتایج را نباید با نظرسنجی فوریه ۲۰۲۶ ASAL بدون توجه به تفاوت نمونه و زمان پیمایش یکی گرفت. در آن نظرسنجی نیز آذربایجان در صدر کشورهای دوست قرار داشت، اما اعداد متفاوت بود: آذربایجان ۶۶ درصد دوست، ژاپن ۵۸٫۴ درصد و چین ۴۹٫۵ درصد؛ در سمت دیگر اسرائیل ۸۳ درصد و آمریکا ۷۴٫۶ درصد دشمن ارزیابی شده بودند.

    بنابراین مهم‌ترین یافته قابل توجه در هر دو پیمایش، جایگاه بسیار بالای آذربایجان در تصور عمومی ترکیه است؛ اما درصدها بین دو پیمایش تغییر کرده‌اند و نباید این تغییر را بدون بررسی روندهای زمانی، ترکیب نمونه و نحوه اجرای دو نظرسنجی، به‌عنوان تغییر قطعی افکار عمومی تفسیر کرد.

    یادآوری می‌کنیم که ارمنستان در این نظرخواهی مورد پرسش قرار نگرفته است. تنها دربارهٔ یازده کشور مورد اشاره سه گزینه مورد پرسش واقع شده است: دوست، دشمن، و نظری ندارم.

  • مقایسه تولیدات شبکۀ خانگی در ایران و ترکیه

    مقایسه تولیدات شبکۀ خانگی در ایران و ترکیه

    از نظر  تولیدات اختصاصی پلتفرم‌های نمایش خانگی و VOD/Streaming تفاوت ایران و ترکیه چشمگیر است.

    تصویر کلی

    ۱. ایران: نمایش خانگی به یک صنعت تولید تبدیل شده است

    ایران از این سه کشور، از نظر تولید مستقل برای شبکهٔ نمایش خانگی نسبت به اندازهٔ بازار داخلی خودش جایگاه بسیار مهمی دارد. سه قطب اصلی، فیلیمو، فیلم‌نت و نماوا هستند و طبق یک گزارش پژوهشی، همین سه پلتفرم بیش از ۹۰ درصد بازار را در اختیار دارند؛ فیلیمو نیز بیش از نیمی از بازار آنلاین را در اختیار دارد. این صنعت مستقیماً بیش از ۲ هزار نفر و به‌طور غیرمستقیم حدود ۱۰ هزار نفر را درگیر کرده است.

    نکتهٔ مهم این است که نمایش خانگی ایران صرفاً محل توزیع نیست؛ خودش سفارش‌دهنده و سرمایه‌گذار تولید است. در سال ۱۴۰۳ بیش از ۳۰ اثر اختصاصی پلتفرم‌ها تولید شده بود که تقریباً نیمی سریال و نیمی رئالیتی‌شو بودند.

    در سال ۱۴۰۴ نیز نمونه‌هایی مانند تاسیان، سووشون، اجل معلق، جوکر، اکنون، الکلاسیکو و رینگو نشان می‌دهند که تولید پلتفرمی ایران از نظر حجم به یک جریان دائمی تبدیل شده است.

    اما یک تفاوت بنیادی با ترکیه وجود دارد: دولت همچنان بر کل این صنعت نظارت محتوایی دارد. ساترا صدها مجوز فعالیت صادر کرده و اختیار تنظیم و حتی جلوگیری از انتشار برخی محتواها را دارد. پژوهش‌های جدید نیز نمایش خانگی ایران را اساساً در چارچوب یک نظام تنظیم‌گری و سانسور دولتی تحلیل می‌کنند.

    بنابراین وضعیت ایران را می‌توان چنین خلاصه کرد: بازار خصوصی و نسبتاً پرتحرک + تولید فراوان + محدودیت محتوایی شدید.


    ۲. ترکیه: از «نمایش خانگی» به صنعت جهانی سریال

    ترکیه از این نظر کاملاً متفاوت است. اگر ایران عمدتاً برای بازار داخلی فارسی‌زبان تولید می‌کند، ترکیه از ابتدا ظرفیت تولید خود را به سمت بازار جهانی گسترش داده است.

    BluTV از سال ۲۰۱۵ به‌عنوان نخستین سرویس مهم SVOD ترکیه آغاز شد و نخستین سریال اختصاصی آن، Masum، در ۲۰۱۷ منتشر شد. پس از آن Netflix، Disney+، Amazon، Gain، Exxen و Tabii وارد تولید محتوای ترکی شدند. اما نکتۀ بسیار مهم این است که سریال ترکیه‌ای دیگر فقط «محصول تلویزیون ترکیه» نیست؛ یک کالای صادراتی است. تا جایی که Netflix نیز به‌طور جدی در تولید ترکیه سرمایه‌گذاری عظیمی کرده است.

    از نظر تعداد هم صنعت ترکیه بسیار بزرگ‌تر است. برای نمونه، تنها در فصل ۲۰۲۲–۲۳، هفت شبکهٔ اصلی تلویزیونی ترکیه ۵۷ درام پخش کردند که ۳۳ تای آنها تولید جدید بودند؛ و این جدا از تولیدات اختصاصی پلتفرم‌های دیجیتال بود. ترکیه در نتیجه یک اکوسیستم کامل تولید دارد:

    تلویزیون → پلتفرم داخلی → Netflix/Max و سایر پلتفرم‌های جهانی → صادرات → بازار آمریکای لاتین، خاورمیانه، بالکان، اروپا و…

    به همین دلیل حتی وقتی یک پلتفرم خارجی وارد بازار ترکیه می‌شود، الزاماً تولیدکنندهٔ خارجی باقی نمی‌ماند؛ بلکه از نویسنده، بازیگر، کارگردان و شرکت تولیدی ترکیه‌ای استفاده می‌کند.


    تفاوت اصلی را باید در «مدل اقتصادی» دید

    اگر بخواهیم این سه کشور را واقعاً مقایسه کنیم، صرفاً شمردن تعداد فیلم‌ها و سریال‌ها چندان گویا نیست.

    در ایران مدل غالب این است. بازار داخلی بزرگ → پلتفرم داخلی → سرمایه‌گذاری در تولید → مخاطب داخلی.

    ایران توانسته یک صنعت نسبتاً بزرگ نمایش خانگی بسازد، ولی تولیداتش عمدتاً برای بازار داخل است.

    اما در ترکیه مدل غالب این است: بازار داخلی → تلویزیون و پلتفرم → تولید حرفه‌ای → صادرات → پلتفرم‌های جهانی.

    این همان چیزی است که ترکیه را از ایران جدا می‌کند. بازار خارجی بخشی از مدل اقتصادی تولید است.

    از نظر کیفیت هم یک نکته مهم وجود دارد

    اگر «کیفیت» را صرفاً به معنای کیفیت فنی تصویر و بازیگری بگیریم، مقایسه چندان جالب نیست؛ اما اگر کیفیت فیلمنامه، تنوع ژانر، آزادی موضوعی و امکان تجربه‌گری را معیار قرار دهیم، تفاوت روشن‌تر می‌شود.

    ترکیه در این زمینه بسیار جلوتر است، زیرا رقابت میان پلتفرم‌ها و حضور سرمایهٔ بین‌المللی امکان تولید آثاری متفاوت از درام‌های کلاسیک تلویزیونی را ایجاد کرده است. پژوهش دربارهٔ پلتفرم‌های ترکیه به آثاری مانند Masum، 7 Yüz، Bir Başkadır و Kulüp به‌عنوان نونه‌هایی از تفاوت زیبایی‌شناختی و مضمونی تولیدات پلتفرمی اشاره می‌کند.

    ایران نیز در نمایش خانگی توانسته از چارچوب تلویزیون دولتی فاصله بگیرد و در ژانرهایی مانند درام اجتماعی، جنایی، کمدی و رئالیتی‌شو تجربه‌های متنوعی ایجاد کند؛ اما خط قرمزهای سیاسی، اخلاقی و اجتماعی همچنان بسیار مهم‌اند.

    یک نکتهٔ جالب هم این است که ایران از نظر تعداد و رونق تولید نمایش خانگی بسیار جلوتر از آن چیزی است که معمولاً تصور می‌شود؛ اما ترکیه توانسته همین صنعت را به یک صنعت صادرات فرهنگی تبدیل کند. این شاید مهم‌ترین تفاوت دو کشور باشد. در ترکیه حتی در ۲۰۲۶ مقررات رقابت دربارهٔ قراردادهای انحصاری Netflix، BluTV/Max، Disney+، Amazon، Exxen و Gain مستقیماً به رابطهٔ این پلتفرم‌ها با تهیه‌کنندگان، بازیگران، نویسندگان و کارگردانان مربوط شده است؛ یعنی صنعت به اندازه‌ای بزرگ شده که وارد مرحلهٔ تنظیم رقابت صنعتی شده است.

  • رامیز قلی‌اوف استاد برجسته‌ی تار درگذشت

    رامیز قلی‌اوف استاد برجسته‌ی تار درگذشت

    رامیز قلی‌اف (Ramiz Quliyev)، متولد ۳۰ آوریل ۱۹۴۷ در شهر آغدام، نوازندهٔ برجسته و مشهور ساز تار اهل جمهوری آذربایجان است. او یکی از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین نوازندگان تار معاصر آذربایجان به شمار می‌آید.

    رامیز قلی‌اوف از ۵ سالگی با ساز تار، به واسطه عمویش، آشنا شد. در سال ۱۹۵۴ وارد مدرسه موسیقی آغدام شد. از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۹ در کنسرواتوار دولتی حاجی‌بیگف آذربایجان به تحصیل در رشته نوازندگی تار و رهبری ارکستر پرداخت.

    • فعالیت‌های حرفه‌ای و بین‌المللی:
      • در مسابقات و جشنواره‌های متعددی، از جمله در باکو و نمایشگاه دستاوردهای اقتصادی ملی در مسکو، شرکت کرده و جوایزی کسب نموده است.
      • به عنوان تک‌نواز و رهبر گروه سه‌نفره موسیقی مقامی «صادق‌جان» در سمپوزیوم‌های بین‌المللی موسیقی‌شناسی شرکت کرده است.
      • در کشورهای بسیاری از جمله ترکیه، سوریه، هند، آمریکا، کانادا، دانمارک، ایران، عراق، فرانسه، انگلیس و … کنسرت برگزار کرده است.
      • در ایران، او چندین بار در جشنواره‌های موسیقی از جمله جشنواره موسیقی فجر به روی صحنه رفته و با هنرمندان ایرانی نیز همکاری داشته است. اجرای قطعه «ای ایران» توسط گروه او در ایران با استقبال مخاطبان مواجه شد.
    • سمت‌ها و افتخارات:
      • عنوان «هنرمند مردمی جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی» را دریافت کرده است.
      • دارای نشان شرف و جایزهٔ دولتی جمهوری آذربایجان است.
      • بر اساس فرمان رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان، جایزه ریاست‌جمهوری را دریافت کرده و از سال ۲۰۰۴ مستمری مادام‌العمر ریاست‌جمهوری بهره‌مند شده است.
      • او علاوه بر نوازندگی، رئیس دانشکده سازهای سنتی آکادمی موسیقی باکو نیز بوده است.

    رامیز قلی‌اف به دلیل تسلط بی‌نظیر و سبک اجرایی خاص خود، نقشی اساسی در حفظ و گسترش موسیقی مقامی و سازی آذربایجانی در سطح بین‌المللی ایفا کرده است و از او به عنوان یکی از نوابغ و اساتید برجسته تار در سطح جهان یاد می‌شود.

    توجه: رامیز قلی‌اف در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۲۵ در سن ۷۸ سالگی درگذشته است.

  • شهروندی و اشتغال به کار آسانتر در ترکیه برای تمامی ترک‌تباران

    شهروندی و اشتغال به کار آسانتر در ترکیه برای تمامی ترک‌تباران

    اتباع خارجی تُرک‌تبار می‌توانند راحت‌تر از دیگر دیگر اتباع خارجی شهروندی ترکیه را أخذ کنند و در مؤسسات خصوصی و دولتی ترکیه آسانتر از دیگران مشغول کار شوند.قانون مربوط به تسهیل اشتغال اتباع خارجی تُرک‌تبار در موسسات خصوصی و دولتی ترکیه.

    به موجب دستورالعمل جدید که با امضای رجب طیب اردوغان، رئیس جمهوری کشور، در روزنامه رسمی منتشر شده و در چارچوب ماده هشتم قانون شماره 2527، آیین‌نامه مربوط به اجرای قانون «اشتغال آزاد اتباع خارجی تُرک‌تبار در ترکیه و امکان اشتغال آنها در نهادها و مؤسسات دولتی یا خصوصی» به اجرا درآمده است.

    اهمیت این دستورالعمل در چیست؟

    مقررات استخدام افراد خارجی در موسسات دولتی ترکیه عموماً بسیار سخت‌گیرانه است و برای اغلب مشاغل دولتی، داشتن تابعیت ترکیه شرط اصلی و اساسی است. با این حال، وضعیت افراد ترک‌تبار خارجی (Türksoylu) دارای تفاوت‌ها و امتیازات ویژه‌ای نسبت به سایر اتباع خارجی است که باید مورد توجه قرار گیرد:

    ۱. مشاغل ممنوعه برای اتباع خارجی

    به‌طور کلی، قانون ترکیه اشتغال در برخی مشاغل را به دلیل حساسیت و اهمیت بالا برای اتباع خارجی ممنوع کرده است. این مشاغل شامل قضاوت، وکالت، دادستانی، دفتر اسناد رسمی، کارگزاری، مشاور گمرک، رانندگی، نگهبانی در موسسات دولتی یا خصوصی، و غیره…

    اما در قانون جدید افراد دارای اصالت ترک اغلب از بسیاری از محدودیت‌های شغلی که برای سایر اتباع خارجی وجود دارد، مستثنی هستند.

    مزیت دریافت مجوز کار: اگرچه برای کار در ترکیه به مجوز نیاز دارند، اما روند اخذ این مجوز برای آن‌ها ساده‌تر است و می‌توانند به‌راحتی در مشاغلی استخدام شوند که در حالت عادی ممنوع است.

    مسیر شهروندی: مسیر اصلی برای اشتغال کامل در مشاغل دولتی، اخذ تابعیت ترکیه است. یکی از مسیرهایی که افراد ترک‌تبار می‌توانند از آن برای کسب امتیاز بیشتر جهت اقامت و در نهایت شهروندی اقدام کنند، دریافت گواهی اصالت ترک (Türksoylu Belgesi) است. این گواهی توسط دولت ترکیه به افرادی اعطا می‌شود که اصالت ترکی دارند اما شهروند ترکیه نیستند. این گواهی مزایای زیادی به همراه دارد، از جمله:

    • تأیید اصالت ترک و اعطای حقوق و امتیازات ویژه.
    • دسترسی آسان‌تر به اقامت و مجوز کار قانونی در ترکیه.
    • استفاده از مسیرهای ویژه مهاجرت و اخذ شهروندی که برای سایر خارجی‌ها در دسترس نیست.
  • نفوذ سریال‌های ترکیه به یونان از سریال “صد سال باشکوه” [حریم سلطان] شدت گرفت

    نفوذ سریال‌های ترکیه به یونان از سریال “صد سال باشکوه” [حریم سلطان] شدت گرفت

    یونان و ترکیه رقیب دیرینه‌ای هستند که روابطشان با سوءظن‌های بسیار آمیخته است. در چنین وضعیتی فرض کنید یک پدر یونانی که دائم در معرض تبلیغات ضد ترکیه‌ای رسانه‌هاست، به هنگام بازگشت به خانه فرزاندنش را درحال تماشای سریال “حریم سلطان” ببیند. از اوایل دهه‌ 2010 این امر به واقع اتفاق افتاد و به ویژه با این سریال فرهنگ ترکیه و تاریخ حؤکمرانی‌اش وارد خانه‌های یونانی شد.

    الجزیره‌ی عربی در سال 2012 گزارش داد پخش شمار زیادی از سریال‌های ترکی در شبکه‌های خصوصی یونان، خشم بسیاری از محافل یونانی را برانگیخته است؛ چرا که آنان این اقدام را نوعی «تضعیف روح یونانی» و «ذوب شدن در فرهنگ کشوری» می‌دانند که هنوز اختلافات حل‌نشده بسیاری با یونان دارد.

    معترضان، گروه‌هایی از جناح راست و چپ، چهره‌های کلیسایی و ملی‌گراها بودندد. به باور آنان، پخش سریال‌های ترکی از حد طبیعی فراتر رفته و به «جنون ترکی» تبدیل شده است و باید متوقف گردد. همچنین این افراد معتقدند که این سریال‌ها پیام‌هایی پنهان دارند که در آن تاریخ روابط دو کشور تحریف می‌شود.

    خشم این مخالفان زمانی بیشتر شد که مشخص گردید سریال‌های ترکی که پیش‌تر با قیمت اندک (حدود ۱۵۰۰ یورو برای هر سریال) به شبکه‌های یونانی واگذار می‌شدند، از این پس به‌طور رایگان در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرند، با هدف ترویج زبان و فرهنگ ترکی.

    سیاست ترکیه

    نویسنده چپ‌گرای یونانی یورگوس کاراپیلیاس در گفت‌وگو با وب‌سایت «الجزیره» گفت: «مایه شرم است که شبکه‌های بزرگ تلویزیونی یونان هر روز ساعت‌های طولانی به پخش سریال‌های ترکی اختصاص می‌دهند. این سریال‌ها با قیمتی ناچیز فروخته می‌شوند، به شرطی که دوبله نشوند و فقط زیرنویس شوند تا زبان ترکی به گوش بیننده برسد. این یک سیاست حساب‌شده ترکیه است که مخصوص منطقه بالکان طراحی شده است.»

    همان زمان روزنامه حریت نیز یک متن مندرج در یک روزنامه‌ی یونانی را منتشر کرد که از زاویه‌ای متفاوت به موضوع نگریسته بود. روزنامه پرفروش Ta Nea در باره‌ی سریال «حریم سلطان» (Muhteşem Yüzyıl) نوشته بود: «ترک‌ها با ذهنیتی بازتر و بردباری بیشتری به تاریخ خود نگاه می‌کنند.»

    در مقاله‌ای با عنوان «قسمت ویژه حریم سلطان» آمده بود: «ما یونانی‌ها، با وجود تاریخ طولانی خود، آیا جرأت داشتیم شخصیتی تاریخی را که می‌تواند ۱۵۰ میلیون بیننده در جهان را تحت تأثیر قرار دهد — حتی اگر به‌طور ملی ناپسند جلوه کند، همان‌طور که نخست‌وزیر رجب طیب اردوغان درباره سلطان سلیمان قانونی گفته است — برجسته کنیم؟»

    در این مقاله یادآوری شده بود که حتی اسکندر کبیر هم توسط نویسندگان و کارگردانان خارجی که تحت تأثیر سندروم‌های ملی‌گرایانه یونانی نبوده‌اند، به سینما منتقل شده است. به‌عنوان مثال، اگر سریالی درباره تزئوفانو، همسر امپراتور بیزانس نیکفوروس فوکاس ساخته شود که برای به دست آوردن تخت سلطنت با معشوقش تسیمیسکی توطئه می‌کرد، این سریال به دلیل اعتراضات هیستریک و تهدیدهای یونانی‌ها دوام زیادی نخواهد داشت.

    در ادامه مقاله نکات جالبی آمده بود:

    • برخلاف یونان، ترکیه از نظر فرهنگی به جهان باز است. انزوا در زمینه فرهنگ، نشانه‌ای از انزوا در سیاست نیز هست.
    • ملتی که از نظر فرهنگی زنده و فعال باشد اما خارج از مرزهای خود شناخته نشده باشد، نمی‌تواند «اسطوره»ی خود را خلق کند و حتی اگر در گذشته خلق کرده باشد، نمی‌تواند آن را زنده نگه دارد. چنین ملتی در جهان محبت و احترام نخواهد یافت.
    • سریال «حریم سلطان» شاید از نظر تاریخی کاملاً دقیق نباشد و تولیدی ارزان‌قیمت باشد، اما توانسته است یک دوره تاریخی از تاریخ ترکیه را به شکل داستانی جذاب درآورد و نظر گروه‌های بزرگی از مردم را که به تاریخ ترکیه مرتبط نیستند، جلب کند.
    • ما یونانی‌ها موفق نشده‌ایم تاریخ طولانی خود را به خوبی روایت کنیم. نه در سریال‌ها و نه در ادبیات. کتاب‌های زیادی با موضوع تاریخ نوشته‌ایم، اما حتی یکی از آن‌ها در خارج از کشور مورد توجه قرار نگرفته است.
    • نخست‌وزیر اردوغان حق داشته باشد یا نباشد، ناراحت شود یا نشود، سریال «حریم سلطان» را ۱۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان تماشا کرده‌اند. یونانی‌ها نیز آن را تماشا می‌کنند؛ از جمله افرادی که در یونان فریاد می‌زنند: «این یک تبلیغ ترک است که هدف آن نابودی هلنیسم است.»

    دلیل محبوبیت سریال حریم سلطان

    چرا «حریم سلطان» در سراسر جهان تا این حد محبوب شد؟

    سریال «حریم سلطان» (Muhteşem Yüzyıl) بدون شک پیشگام دسترسی سریال‌های ترکی به ۶۰۰ میلیون بیننده بالقوه در سراسر جهان بوده است.

    اما دلیل محبوبیت جهانی این سریال چیست؟ این سریال که حتی طرفداران کاردی بی (Cardi B) را به بحث و جدل درباره اینکه نوربانو بهتر است یا خرم کشانده، نه تنها تاریخ عثمانی را روایت می‌کند بلکه تم‌های جهانی و انسانی را نیز در خود جای داده است.


    آیا علاقه غرب به حرم دلیل محبوبیت است؟

    به نظر نمی‌رسد موفقیت سریال تنها مربوط به کنجکاوی غرب نسبت به حرم‌های اسرارآمیز بود. واقعیت آن است قدرت زنان، رقابت‌های سیاسی، پادشاهان قاتل فرزند، توطئه، عشق و خیانت؛ این عناصر همواره برای بینندگان جذاب بوده‌اند و در این سریال به کمک هوش و نفوذ خرم سلطان به شکل دراماتیک پرداخته شده است. رقابت خرم و نوربانو تنها یک توطئه درون کاخ نیست؛ بلکه نمادی جهانی از جنگ قدرت میان زنان به شمار می‌رود.

    از میم‌های شبکه‌های اجتماعی گرفته تا تحلیل صحنه‌ها در یوتیوب و ترجمه دیالوگ‌ها به زبان‌های مختلف و اشتراک‌گذاری آن‌ها، همه این‌ها باعث شد «حریم سلطان» تنها یک سریال نباشد، بلکه به یک پدیده فرهنگی جهانی تبدیل شود.


    به طور خلاصه‌ دلایل محبوبیت سریال عبارت بودند از:

    ۱. کنجکاوی تاریخی:
    دوران شکوه عثمانی، به ویژه دوره سلطان قانونی، در شرق و غرب جهان جذابیت تاریخی بالایی دارد.

    ۲. کیفیت بالای تولید:
    لوکیشن‌ها، لباس‌ها و طراحی‌های بصری مطابق با استانداردهای اروپایی ساخته شده‌اند؛ به ویژه صحنه‌های شبیه به کاخ توپکاپی مورد تحسین قرار گرفت.

    ۳. درام و توطئه:
    یک بازی تخت و توطئه‌های درون کاخ مشابه سریال Game of Thrones، بینندگان جهانی را جذب کرد.

    ۴. قدرت شخصیت‌های زن:
    هوش، نفوذ و قدرت سیاسی هُررم سلطان باعث ایجاد ارتباط عمیق با بینندگان زن در مناطق مختلف جهان شد.

    ۵. انتقال فرهنگی:
    ارزش‌های نمایش داده شده در سریال مانند خانواده، وفاداری، عشق و قدرت با بسیاری از فرهنگ‌ها همخوانی داشت و مرزهای فرهنگی را درنوردید.


داغ